ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

แม้มิรู้วันพรุ่งนี้เป็นเช่นไร ท้องฟ้ายังสดใสหรือริบหรี่ แต่ทุกทุกลมหายใจที่ฉันมี มอบแด่เธอคนดี...นะที่รัก “...ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ ดวงดาวจะหายไปไหน ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ ท้องฟ้าจะเป็นเช่นไร แต่ฉันก็รู้หัวใจของฉัน... จะมีเพียงเธอรักเพียงแต่เธอ โอบกอดเธอด้วยรัก รักที่ห่วงใย ใจฉันให้เธอมันเป็นของเธอรู้ไหม ทุกคำมันกลั่นออกมาจากหัวใจ เราจะลอยข้ามฟ้าท่ามกลางหมู่ดาว จะไม่มีความเหงาเข้ามากล่ำกลาย เพลงนี้เพื่อเธอมันเป็นของเธอรู้ไหม สัญญาจะดูแลเธอจากนี้ ตลอดไป...“ โซ...เซอะเซอ 28 กันยายน 2569

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เหม่อมองฟ้า ทุกเวลา เห็นเพียงหน้าเธอ
ทุกๆที่ ที่ผ่านเจอ เหมือนเผลออกหัก
คิดถึงเธอ เพ้อซะมาก สุดที่รัก
แม้เม็ดฝนที่หล่นหนัก...ความรักของฉันยิ่งทวี

[โซ...เซอะเซอ]

ดุจกระต่ายพ่ายแรงแสงบุหลัน ออดเพ้อพร่ำรำพันรังสรรค์ถี่ ท่ามกลางความเงียบสงัด ของราตรี แว่วคำนี้ “รักเธอแต่เธอไม่รู้” โซ...เซอะเซอ 29 กันยายน 2569

[โซ...เซอะเซอ]

พร่ำบอกรักฝากไปจนไหวหวาม ทุกโมงยามทุกวันฝันก้องกู่ อำนาจรักดุจเสี้ยนจมคมธนู ปักคากลางใจอยู่...มิรู้ลืม “...ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว มันยากเหลือเกินจะเก็บ ซ่อนความรักเอาไว้ แล้วความลับในใจของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม โปรดบอกความในใจ ให้ฉันรู้ทีนะเธอ...” โซ...เซอะเซอ 1 ตุลาคม 2569

[โซ...เซอะเซอ]

พรหมลิขิตหรือไร ไม่อาจรู้ ครั้งจู่จู่พลัดหลง พะวงปลื้ม เฝ้าล็อกออนออดเพ้อ...ร้องเอออืม รอด่ำดื่มมธุรพจน์ หยาดหยดรัก ...ตราบเฝ้าเติมความรักท่วมท้นเอ่อล้นใจ โลกก็ยังคงความสวยใส...ไม่สร่างซา   โซ...เซอะเซอ 4 ตุลาคม 2569

[โซ...เซอะเซอ]

หว่างห้วงน้ำห้อมล้อมรอระบาย แม้นเปล่าเปลี่ยวเดียวดายคล้ายหน่วงหนัก สรรค์กลอนเกี้ยวอย่างไวแบบไม่กั๊ก ก่อนชะงัก...ครั้นสบตาสามีเธอ   โซ...เซอะเซอ 7 ตุลาคม 2569

[โซ...เซอะเซอ]

เขียนกลอนรักทุกวัน หวั่นวิตก ถูกหาเป็น คนโกหก พกลมเก้อ รู้ไหมว่า คำหวานทัก วรรคปรนเปรอ ยากนะเออ กว่าจำเนียรเจียระไน      “...อยากบอกให้รู้      ฉันคือคู่ยามเธอพลั้ง      จะคอยเป็นพลัง      สร้างความหวังนั้นไว้      ขอเธอจงตระหนัก      ที่รักอย่าร้องไห้      ตราบที่สองหัวใจนี่ไงยังสู้อยู่คู่เคียงกัน      จะเป็นผู้คุ้มครองตักเตือน      ดังเช่นเพื่อนผู้หวังดี      ความหวั่นกลัวทั้งหลายที่มี      บอกฉันสิบอกมา      หากวันใดพบเจอ      ใครทำเก้อจงรู้ว่า      โว้โอโว้ ขวัญตาซบลงมาบนบ่าฉัน...“ โซ...เซอะเซอ 8 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

ฝากถ้อยคำหวานทักว่ารักมาก
ความคิดถึงมีมาฝาก...อยากได้ไหม?
ปริมาณไม่มากน้อย...แค่หัวใจ ♥
แต่มันล้นจนอยากให้...ใครสักคน.

°❀⋆.ೃ࿔*:･

[โซ...เซอะเซอ]

แม้นกลอนรักรสหวานปานผักต้ม ความขื่นขมคับข้องมิดหมองหม่น พลันมลายเคืองฝืดแสนมืดมน เพียงได้ยลคำหวาน...จากกานท์เธอ   โซ...เซอะเซอ 8 ตุลาคม 2569

[โซ...เซอะเซอ]

แผ่วจุมพิตเบาบาง ตรงปรางใส ก่อนลูบไล้เกศา ทรงม้าเต่อ ถ่ายทอดความใหลหลง ลงคำเพ้อ อย่างเวิ่นเว้อ เว้าวอน ออดอ้อนรัก โซ...เซอะเซอ 9 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

หนึ่งคำที่อยากฟัง...อยู่ตลอด
รอเธอมาพร่ำพรอดบอกรักฉัน
แต่เธอเหมือนปากหนัก...มิบอกกัน
ถ้าเช่นนั้น...ฉันพูดก่อน..เธอว่าไง?


ขออภัยไม่คล้องจองบทก่อนหน้า มันคิดไม่ออกอ่ะ  555

[โซ...เซอะเซอ]

หอมรัญจวนชวนโชยโปรยคำหวาน แม้นเปรียบปานบุปผาก็ว่าได้ คล้ายอวลอุ่นพิกุลแก้วแพรวพิไล พร่ำเพ้อคำหวามไหวในสายลม ...เธอว่าไง? ฉันว่างี้: มันทำให้นึกถึง หนังภารตะ ตอนที่พระเอกกับนางเอก ร้องเพลงจีบกัน แล้วนางเอกวิ่งไปหลบหลังต้นไม้...อ่ะ ...แบบว่า มันได้บรรยากาศม่วนแต้น้อ เธอว่ามั้ย...555   โซ...เซอะเซอ 9 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

หากว่ารักไปแล้ว....มิแคล้วว่า
ทั้งคำพูดคำจามิมีขม
อยากหว่านรักด้วยคำหวานอภิรมย์
ยอมซานซมซบอกเธอผู้เดียว

･:･ ⌒♡*:･

คิดตามลุงโซ ..... 555555
จังหวะวิ่งข้ามเขาก็ต้องเข้าแล้วค่ะ

[โซ...เซอะเซอ]

ยามมีรักดั่งโลกนี้สีชมพู ม่วงอมแดงเพ่งดูชมพู่มะเหมี่ยว- ยังแอบแซมสีชมพู แม้ดูเซียว ว่าประเดี๋ยวเอาสีแต้ม เหมือนแก้มเธอ ...เคยได้ยินเขาว่า...“ความรักทำให้คนตาบอด” และก็เคยได้ยินว่า “ความรักทำให้โลกนี้สีชมพู“ จึงสรุปได้ว่า ความรักทำให้คนตาบอดสีชนิดพิเศษ (คือมองเห็นเป็นสีเดียว คือสีชมพู) ...พลันนึกภาพน้องปรางชมพู วิ่งข้ามเขา กับตาลุงผมสีดอกเลาแซมชมพู โขยกเขยกตามหลัง นี่ดูไม่จืดเลยน่ะ...555   โซ...เซอะเซอ 10 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

รักนั้นเหมือนโคถึกคึกพิโรธ
มีทั้งคุณและโทษในความหมาย
แต่หากรักไปแล้ว...รักจนตาย
ชีพสลายยังไม่สิ้นความรักเธอ


โฮ่ว ชอบมุกนี้ อ่านแล้วข้าน้อยหมดไฟเลยทันทีคิดมุกไม่ออก   5555

[โซ...เซอะเซอ]

ก็มีแค่ใจดวงเดียว กอดเกี่ยวขวัญ กับเดือนปีที่ฉัน ฝันมองเหม่อ เมื่อไหร่หนอ จักพานพบประสบเจอ ทั้งที่ใจแอบเผลอ ให้เธอไปแล้ว ...จักพยายามเขียนกลอนรักสักบทกับบทเพลง(เก่าๆ) เพราะไม่ค่อยรู้จักเพลงใหม่...หึหึ มอบแด่พลพรรคคนขี้เหงา เพื่อแก้ขัดไปก่อน ระหว่างรอคอยความรัก ...จนกว่าจะหมดไฟ หมดมุก หรือหมดลม (ขึ้นอยู่กับอะไรจะหมดก่อน...555)   โซ...เซอะเซอ 11 ตุลาคม 2569