ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

หยุดพักโคลงพร่ำเพ้อ……..ครวญคำ เหนื่อยแทบรากเลือดจำ-….จากร้าง นอนสลบลืมลำ-……………..บากบท เช้าตื่นจวบค่ำ ค้าง-…………เก่าแก้ปัญหา รสชาติชีวิตเร้า……………….รุมประดา เค้นสติปัญญา………………..อีกทั้ง- เติมใจแกร่งมิรา-…………...ลดผ่อน ทุ่มสุดมิหยุดยั้ง……………….ชาติเชื้อไว้ลาย      “กูชายชาญชาติเชื้อ...…….ชาตรี      กูเกิดมาก็ที...............…หนึ่งเฮ้ย      กูคาดก่อนสิ้นชี-..........….วาอาตม์      กูจักไว้ลายเว้ย............…โลกให้แลเห็น”      [อาจารย์ป๋วย อึ้งภากร] เหนื่อยนักแลแต่มิท้อทรนง ยืนหยัดสันหลังตรงสู้มิถอย แม้เจ็บช้ำขมปร่าน้ำตาปรอย มินั่งคอยโชคชะตา เปิดหน้าชน ความจริงใจไร้ซ่อนเร้นเป็นที่ตั้ง เปิดรับฟังติฉินนินทาก่น ผิดเป็นผิดถูกเป็นถูกแม้ทุกข์ทน ประโยชน์ตนเสียก็พร้อมจักน้อมรับ โซ…เซอะเซอ 18 มิถุนายน 2569

[PIKuL]

หากมิอาจหยุดเยื้อ.......ปัญหา ต้องแลกบางเวลา........เหล่านั้น หากเสียก่อยอมนา.......เพื่อจบ หากปล่อยยาวแทนสั้น...มิสู้จบเร็ว เป็นรสชาติอีกด้าน.......ทรนง หาใช่คิดปลดปลง.......ปล่อยแล้ว แต่เป็นจิตซื่อตรง........ยามคิด แก้เฮย แม้นมิใสดั่งแก้ว..........แต่ได้เจียระไน

[โซ...เซอะเซอ]

ถึงร่างกายอ่อนเปลี้ย……อิดโรย จนอยากร้องโอดโอย……อ่อนล้า หนทางเปรียบไซร้โปรย..กลีบกุหลาบ ล่ะฤา? โจนขี่คลื่นลมท้า………….หยัดสู้มิถอย โซ…เซอะเซอ 20 มิถุนายน 2569

[PIKuL]

อันนักรบอยู่ได้............ศรัทธา ยืนหยัดสุดเวลา...........ปกป้อง ความแข็งแกร่งนำพา.....ซึ่งเกียรติ-ยศเฮย ปักหลักความถูกต้อง......แซ่ซ้องสรรเสริญ

[โซ...เซอะเซอ]

มาตรวัดโยงหยั่งรู้……..ความนัย ตึ้นลึกหนักแน่นใจ………หนึ่งนั้น กล้าแกร่ง ฤ กวัดไกว.…หวั่นหวาด คราสะกดรู้อดกลั้น-…….ตื่นเต้นตูมตาม งามสงบสติพร้อม……….ปัญญา จึงจักแก้ปัญหา…………..วิกฤตได้ สรรพ์สิ่งพัดผ่านมา……..ล้วนผ่าน ไปเฮย เพียรสุดกำลังไซร้……….กว่านี้ปล่อยวาง เตือนตนอย่าริได้………..เหลิงลม สูงหล่นพลัดสู่ตม…………ต่ำต้อย วูบไหวอาตม์อารมณ์….…มีแต่ เสียเนอ โลกธรรมแปดพร้อย…….พร่ำพร้องศึกษา โซ…เซอะเซอ 20 มิถุนายน 2569

[PIKuL]

โคลงครวญคิดสติรู้.........เตือนตน สูง-ต่ำล้วนว่ายวน...........สลับบ้าง ฤาถูก-ผิดระคน.............ปนปะ เราเฮย ผิดแล้วหยั่งรู้สร้าง..........ถูกเน้อจึ่งดี

[โซ...เซอะเซอ]

กำลังใจมอบนี้…….………น้อมรับ หากยิ่งมีกำลังทรัพย์………สักร้อย ยิ่งอยากขอบคุณครับ…….ซึ้งซาบ สมถะมักน้อย……………….แค่ร้อยเดียวพอ …ถือสุภาษิต ไถน้อยๆ แต่ไถนาน…หึหึ โซ…เซอะเซอ 21 มิถุนายน 2569

[PIKuL]

กุลมีอยู่แต่น้อย...........ใบแดง เหรียญสิบพอแจกแจง....อยู่ห้า หากเหรียญบาทมีแซง....เจ็ดหน่วย แบ่งครึ่งดีไหมค้า.........มอบไว้ติดตัว ไม่รู้ว่าสถานการณ์ผู้ใดแย่กว่ากัน 555

[โซ...เซอะเซอ]

สดับพลันซาบซึ้ง…………..ทรวงใน คนละครึ่งห่วงใย…………..พี่น้อง มีแบงค์ยี่สิบใบ……………..ฉีกแบ่ง กันเฮย แม้อาจมิอิ่มท้อง…………….อิ่มจ้าอิ่มใจ “…อันว่าความกรุณาปรานี จะมีใครบังคับก็หาไม่ หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน…” [กลอนจาก “เวนิสวานิช” แปลเป็นภาษาไทย โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์แปลเป็นกลอนบทละคร ในปี พ.ศ. 2459] “…The quality of mercy is not strain'd, It droppeth as the gentle rain from heaven…” [ข้อความเดิมจาก : The Merchant of Venice เป็นบทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์ ซึ่งเชื่อว่าแต่งขึ้นในราวปี ค.ศ. 1596-1598] …ข้าฯ ซาบซึ้งในน้ำใจเจ้ายิ่งนัก มา…เรามากรีดเลือดเป็นพี่น้อง- ร่วมสามานย์…เอ้ย สาบานกัน…555 โซ…เซอะเซอ 21 มิถุนายน 2569

[PIKuL]

น้ำใจนั้นย่อมล้น.........ราคา ยิ่งแบ่งยิ่งมากนา........ถ่องแท้ แต่แบงก์แบ่งครึ่งพา....ค่าหด ศูนย์เนอ ต่างจะไม่เหลือแล้.......เช่นนั้นอดตาย

ตกลงกันก่อน เราจะไม่ฉีกแบงก์แบ่งกันเด็ดขาดนะ 55555