ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[hort39]

ฉันเคยตามหัวใจไปจนสุด
กลับสะดุดล้มหงายไม่เป็นท่า
ถูกเขาหลอกให้ช้ำเสียน้ำตา
จึงต้องมาเพ้อพร่ำเป็นคำกลอน

จากวันนั้นฝังใจไม่ไปสุด
กลัวสะดุดอีกครั้งใจยังหลอน
จะรักใครคิดมากทุกฉากตอน
กลัวใจอ่อนพลาดพลั้งเพราะคำลวง

.............หลายปีผ่านไป.......

เสียงรถพ่วงบรรทุกรักคันสุดท้าย
มาจอดป้ายรอท่าว่าเป็นห่วง
ถ้าจะรักต้องเดินหน้ากล้าวัดดวง
ขึ้นรถพ่วงคันสุดท้ายก่อนสายไป

ฉันจึงตามหัวใจไปจนสุด
และมาหยุดที่เธอคนที่ใช่
เธอผู้เป็นความหวังกำลังใจ
สร้างรักใหม่ให้ฉันฝันเป็นจริง

[เข็ดดอย*]

เธอมิใช่รถด่วนขบวนท้าย
แต่ลับหายตามทางพร้อมบางสิ่ง
จากไปพร้อมหัวใจใครไหวติง
ความรักวิ่งวนต่อรอเธอมา

มองหนทางใหม่ใหม่อยากไปต่อ
แต่ใจก็เหม่อลอยคอยหวังว่า-
เธอสงสารเห็นใจใครศรัทธา
หยุดเวลารักนี้ไว้ที่เธอ

[PIKuL]

ความรักยังก้าวต่อไม่รอท่า
แต่ทว่า..รักยังมั่นอยู่เสมอ
จับจูงมือเคียงข้างมิห่างเธอ
แม้นพบเจอเรื่องร้ายมิหน่ายกัน

เดินไปพร้อมเพรียงกันแม้มันเหนื่อย
ประคับประคองไปเรื่อยอย่างสุขสันต์
มิคิด"หยุด"ที่ใคร....ไม่สำคัญ
เพราะเลือกแล้ว..คือเธอนั้น...ตลอดไป.

[hort39]

หยุดที่เธอเพราะรถฉันน้ำมันหมด
ต้องไปกดเอทีเอ็มที่อยู่ใกล้
เธอคนนั้นขับวินมอเตอร์ไซค์
ฉันจึงได้กอดเอวเธอไปกดตังค์

แล้วเข็นรถไปที่หน้าปั๊มป์น้ำมัน
เราช่วยกันเข็นจนถึงเติมเต็มถัง
ซึ่งน้ำใจเธอมากรักจริงจัง
เปลี่ยนมานั่งข้างฉันนะน้องวินฯ
 
(เลอะเทอะไปบ้าง แก่แล้ว555)

[โซ...เซอะเซอ]

หว่างละเมอ เผลอชม้าย ชายหุ่นล่ำ- ถลึงตาจ้องขย้ำ คะมำดิ้น คงเป็นสามีวธู ผู้น่ากิน เพียงแอบจิ้น ยังเกือบซวย แส่ม้วยมรณ์ อันตราย ยิ่งนัก รักวัยนี้ ดูมิดี เคล็ดยอกล้า อุทาหรณ์ คราต้องลมเพชรหึง ตะบึงตะบอน กระดูกกระเดี้ยว อาจเคลื่อนคลอน วอนบอกเกลอ   โซ…เซอะเซอ 26 กุมภาพันธ์ 2569

[เข็ดดอย*]

ฉันเด็กปั๊มน้ำมันคนนั้นแหละ
ท่านที่แวะเติมจนเพิ่มล้นเอ่อ
เต็มถังแล้วบึ่งแน่บแบบแบเบลอ
แค่ฉันเผลอ...ชวนกันชิ่ง...จึงวิ่งตามมา

 

จ่ายมาค่ะท่าน ค่าน้ำมัน

[PIKuL]

ใส่เกียร์หมาวิ่งแซงแรงยกโค้ง
แหกลงโพรงข้างทางกลางพงหญ้า
ชาวบ้านหนึ่ง(กุลเอง)กึ่งไทยมุงรีบมุ่งมา
แล้วรีบคว้ากระเป๋ากัลนั้นแล่นไป.

ว่าแต่ รีบไปไหนกันฮะ ฮิฮิ

[โซ...เซอะเซอ]

…กลับพบว่ากระเป๋าหลุย นั้นของเก๊ ถือเท่เท่ แอ็คยียวน ชวนหมั่นไส้ ที่จริงชอบกระเป๋าสานแบบงานไทย เอาไว้ใส่หมากพลู ดูเข้ากับกัลม์* …มาสานต่อมโนสาเร่ จินตนาการ ก็อยากรู้ว่ามันจะไปไกลถึงแค่ไหน…หึหึ   โซ…เซอะเซอ 27 กุมภาพันธ์ 2569

[hort39]

ใส่เกียร์หมาวิ่งแซงแรงยกโค้ง
แหกลงโพรงข้างทางกลางพงหญ้า
ชาวบ้านหนึ่ง(กุลเอง)กึ่งไทยมุงรีบมุ่งมา
แล้วรีบคว้ากระเป๋ากัลนั้นแล่นไป.

ว่าแต่ รีบไปไหนกันฮะ ฮิฮิ

เติมเต็มถังแต่ว่าตังค์ยังไม่จ่าย
เธอโวยวาย"จ่ายก่อนสิ"หนีไปไหน
ฉันเป็นอัลไซเมอร์ไม่ตั้งใจ
เดี๋ยวโอนให้นะจ๊ะอย่าโกรธเลย
 
(ถูกคุณ วิญญาณตัดหน้าตกข้างทาง  )

[PIKuL]

อนิจจาเด็กปั้มกัล...คงไม่รอด
รถเขาจอดแต่วิ่งนำไปไหนเอ่ย
ขาขี้ฟ้าหน้าแหงนแขนเกี่ยวเกย
ไอ่เราเลย...คว้าหมับ..จับหัก....?...

เก๊าขอโต๊ดดดด กลอนมันพาไปจริงจริ๊งง

[เข็ดดอย*]

อันตัวเราจริงแท้แน่บักถึก
ยังคักคึกลุกวิ่งซิ่งไปต่อ
วิ่งขาขวิดนึกว่าสะดุดตอ
แท้ในกอหญ้ากุล กลิ้งหลุนไป

แต่กัล*รีบทวงหนี้รี่ไปโล่
เห็นลุงโซเดินมามีหมาไล่
นึกว่าจะช่วยกุลนี้มีน้ำใจ
แท้แล้วไซร้ยิงกระต่ายใส่กอหญ้ากุล

 

อุปโลกว่ากุลลงสระออละกัน

[PIKuL]

ศรปักฉึกลึกลงตรงหน้าผาก
เลือดไหลหลากจากหน้าทั้งตาหลุน
ไยไม่ส่ง "ศรรัก" ปักอกกุล
ยืดให้เล็ง...ไม่ต้องลุ้น..กุลพร้อมพลี.

ถึงจะบ้า ก็บ้ารัก ฮิ้วววว

[เข็ดดอย*]

 พิโธ่ถัง...แรงจังเสียงดังฉึก
ลำท่อสึกอุดตันเพราะอั้นฉี่
เคลียร์ตารางยาวเหยียดเบียดท้ายปี
ก้อนนิ่วนี้ผ่าเถอะป๋า...อย่าเก็บไว้

 

มันคือก้อนนิ่วมั้งกุล ไม่ใช่ "ศรรัก" ดังปรารถนา 55

[PIKuL]

เอ๊าซะงั้น...ก้อนนิ่วเม็ดใหญ่เป้ง
ดีดใส่หมา ไม่ร้องเอ๋งคงไม่ไหว
เก็บอกไว้มิดชิด..อย่างเร็วไว
เฮ้อ...เกือบไป...เกือบไปแล้ว พิแก้วกุง.


อิหยังฟร่ะ

[เข็ดดอย*]

ระหว่างเราโต้ตอบกันไป-มา
ลูกหนี้หนาคงหนีตายไปเข้าทุ่ง
หรือเธอร่วมก๊วนแก๊งค์แกล้งเป็นไทยมุง
สนับสนุนบรรดาลุง...เชิดน้ำมัน
 
กระเป๋าหลุยส์ก็หายตายละเหวย
ซวยจุงเบยรถล้มฟาดอาจเป็นหมัน
หมายขบเคี้ยวหมากฝานสะท้านรากฟัน
นี่มันวันอะไรหนอ...พอกันที

 

คงไม่ใช่วันของเรา เฮ้อ

[PIKuL]

ไปตามลุงมาปลอบตอบกระทู้
"กุลไม่รู้ ไม่เห็น"...ส่ายหน้าถี่
วันของใคร ใคร่อยากรู้...กัลมลี
ส่วนวันกุล...ไม่เคยมี...แค่หนึ่งวัน.


หะ..อะไรนะ อะไรนะ...หะ ..ฮาโหลๆไม่ได้ยิน
อิอิ ไปทำงานก่อน อู้นานแล้ว 555

[โซ...เซอะเซอ]

ด้วยสังขารล่วงเข้าวัยชรา ยิงกระต่ายเชื่องช้า ขาเริ่มสั่น กว่าจะเสร็จ โชกชุ่มทั้งกุลกัลม์ อ้าวที่ยืนรัวใส่นั้น…หัวกัลม์กุล เล่นหลบไม่ ดูตา ม้าตาเรือ เจอะลุงเอื้อพรอวย ด้วยน้ำอุ่น ถือว่าเธอสองคนนี้ น่ะมีบุญ มิเคืองขุ่น กันนะ อโหสิกรรม   โซ…เซอะเซอ 27 กุมภาพันธ์ 2569

[เข็ดดอย*]

มือพนมก้มหัวค้อมตัวรับ
แล้วดีดกลับโปรยไปให้ลุงฉ่ำ
ลุงงึกงักเซซ้ายขวาหน้าคะมำ
เอา "?" ค้ำยันร่างหักกลางเลย

  ......สาาาาาธุค่ะ

ถ้าคำไหนกัล* สะกดผิดเพื่อนสมาชิกสะกิดบ้างนะคะ
บางทีรีบไม่ได้เปิดพจนานุกรมค่ะ

[โซ...เซอะเซอ]

ช่างปากไวใจทมิฬ หินชาติ ส่งอาฆาตมาดร้าย ออกผายเผย คงมิรู้ถึงความแกร่ง  แท่งหนามเตย เกาะเพชรแน่นมิหลุดเอย เลยบอกมา โซ…เซอะเซอ 27 กุมภาพันธ์ 2569