~ไร้ใจ~
หักใจลืม ใครคนหนึ่ง ซึ่งเคยรัก
เขาไม่ทักทายมา เวลาฝัน
ไม่รู้สึก คิดถึง สักครึ่งวัน
ช่วงแห่งความ สุขสันต์ ได้ผ่านไป
บทเพลงแห่ง อดีตร้อง ทำนองหวาน
บรรเลงขาน ท่วงทำนอง อันหมองไหม้
นับตั้งแต่ วันเรา ก้าวห่างไกล
ต้องตัดใจ ทั้งทั้ง ที่ยังรัก
เมื่อห้องแห่ง หัวใจ ได้ว่างเปล่า
เพียงหายใจ แผ่วเบา เราประจักษ์
เสียงสะท้อน จากความหลัง กังวานนัก
ช่วงสุขมัก เบาบาง เลือนรางไว
เมื่อเราเดิน ก้าวข้าม ห้วงความทุกข์
ประตูสุข รอบด้าน หลายบานใหม่
ยังเชื้อเชิญ รอเรา ก้าวเข้าไป
แต่ร่างเรา กลับไร้ หัวใจแล้ว

24.7





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า