เรื่องฝีปากเราะร้าย.............กว่าเทียม ถึงแก่แต่มิเจียม.................เวิ่นเว้อ เบื้องหน้า ฤ หลังเตรียม........ตัวเถิด แซ่บเผ็ดจนต้องเพ้อ.............พร่ำพร้องพอพอ ...หมายถึงรสปากเวลาใช้ปรุงอาหารน่ะ ใครชิมความแซ่บเผ็ดจะต้องร้อง...พอพอ รวยไม่ไหวแล้ว...เอ้ย แซ่บพอแล้ว แซ่บไม่ไหวแล้ว...หึหึ โซ...เซอะเซอ 16 ตุลาคม 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
17 ตุลาคม 2026, 05:35:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก... (อ่าน 211554 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า