อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) "รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม? ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*) หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ) และอยากขอเอื้อตักให้สักครา ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*) จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน (โซ...เซอะเซอ) ...ของเธอแค่หย่อน แต่ลุงม่อยหลับไปก่อนแล้ว...555 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
24 สิงหาคม 2026, 06:25:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน... (อ่าน 253 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า