เงินทองออมอดใช้..........ประวิง นอนกกแม้นดูดปลิง.........แน่นแฟ้น จากไปดุจผีสิง...............หายวับ เลยแม่ ทิ้งแต่ความแร้นแค้น........กัดก้อนเกลือกิน เก็บเอาความเหนื่อยล้า......เป็นพลัง หากแม้นชีพยืนยัง............อย่าท้อ มองสุขทุกข์เหมือนดัง........สรรพ์สิ่ง เดียวเนอ ผันปลี่ยนเปรียบกงล้อ........กลับย้อนเวียนวน ...ความสุข ความทุกข์ ถึงเวลา มันมาเองแล้วมันก็ไปเอง ตามเหตุตามผลของมัน แต่ใจของเราต่างหากที่ไม่ยอมรับ เวลาสุขก็อยากสุขนานๆ ไม่อยากให้เปลี่ยนแปลง เวลาทุกข์ก็อยากให้มันหายไปไวๆ มันก็เลยทรมาน คนเรามีหน้าที่อะไร ก็ทำไปให้เต็มที่ ถ้าหมั่นสร้างเหตุที่ดีไว้ พอถึงเวลาผลดีมันก็มาเอง แต่อาจต้องใช้เวลาบ้าง ถ้าเรามัวแต่หวังผล เร่งมันยังไง ถ้ายังไม่ถึงเวลาสมควรมันก็ไม่เกิด มีแต่ความทุกข์กระวนกระวายใจไปเปล่าๆ... ...เป็นกำลังใจให้ครับ คนเราต้องหมั่นเติมกำลังใจให้ตัวเองด้วยครับ ...ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ไม่ว่าดีหรือร้าย สุดท้ายมันก็จะผ่านไป เหลือทิ้งไว้แค่ความทรงจำ... ![]() โซ...เซอะเซอ 20 สิงหาคม 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
21 สิงหาคม 2026, 05:03:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก... (อ่าน 179817 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า