ความผิดพลาดประการแรก
คือการแยกไม่ออกว่าใครจริงใจกับฉัน
ประการที่สองคือ . .. ไว้ใจซึ่งกันและกัน
ประการต่อมานั้น . .. คือ “การให้ใจผิดคน”
ทัศนคติในวันที่หัวใจไร้เดียงสา
คือการคิดไปเองว่า .. . ความดีจะชนะใจใครได้สักหน
เติมใจเจ็บเต็มอิ่ม ~ ด้วยรอยยิ้มของผู้คน
ใช้อารมณ์นำเหตุผล . .. จนลืมว่าใจตน . . ก็ร้าวราน
ในเมื่อรางวัลคือความเสียใจ
ฉันจะไม่ขอให้ใคร . .. มาร่วมหาร
กลืนความแสนดีลงคอไป ~ ที่เคยให้ถือว่า “ทำทาน”
อย่าทักมาอีกนะ . . ฉันรำคาญ
ทุกปัญหาที่ต้องจัดการ . .. เธอจงแบกรับมัน . . ด้วยตัวเอง~*
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
