เล่าเรื่องเหล้า
คำเตือน : การดื่มสุราไม่ทำให้ความทุกข์ลดลง
…
ข้าพเจ้ามองผ่านบานกระจก
ดวงอาทิตย์ต่ำตก กระดกแก้ว
เสียงหัวเราะเป็นระยะตลอดแนว
เรียงแถวรายทางระหว่างมอง
ข้าพเจ้ามองผ่านบานกระจก
แวมวกดาวพรึกผลึกก่อง
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าโต๊ะเก่าจอง
เพื่อนผองปรับทุกข์คืนศุกร์วัน
ข้าพเจ้า - เพื่อนแท้? .. ดื่มแก้เหงา?
เติมเหล้าน้ำแข็งเติมแรงฝัน
สัปหงกง่วงตึงยังดึงดัน
ลิ้นพันเสียงยานผ่านเวลา
ร้องเพลงทำนองก็ร้องเพี้ยน
อาเจียนลำเค็ญไม่เป็นท่า
หัวเราะสลับกับน้ำตา
ภาพตัด-ชัด พร่า ประสาเมา
สองขาขวิดไขว้ไร้กระดูก
ก้าวถูกก้าวผิดย่ำทิศเก่า
เดินหน้าถอยหลังบนทางเท้า
ผมเผ้ารุงรังกลิ้งข้างทาง
กระนั้น! ข้าพเจ้า - เหล่าผองเพื่อน
เงาดำงำเงื่อนเขยื้อนย่าง
ลมหวดโหยหวนร้องครวญคราง
ฝนเย็นซัดร่างแทบสร่างเมา
เพ่งจ้องไปในกระจกพก
ช้ำฟกขอบตาข้าพเจ้า
เท้าความเดิมย้อนมิผ่อนเพลา
เริ่มเล่าซ้ำวนให้คนฟัง!
ข้าพเจ้าและเหล่าผองเพื่อน
ปาดเปื้อนน้ำตาอย่างบ้าคลั่ง
ผ่านวัย เสเพล ประเดประดัง
ผุพังกร่อนสึกลึกท่าวทบ
ไม่เป็นข้าพเจ้า - ย่อมไม่เข้าใจ
บ้าใบ้เสแสร้งแสดงกลบ
ช้ำในช้ำนานครันครบ
ชิงพลบก่อนค่ำ - ชีวิตจำเจ
ไม่เป็นข้าพเจ้า - ท่านไม่เข้าใจ
ลึกลงไปใจห้วงกลวงว้าเหว่
ลึกลงไปนัยน์ตา คือ มหาชเล
ประดังประเด.. ขมฝาดอนาถใจ
ข้าพเจ้าเมามายอยู่หลายปี
เป็นผงคลีทึนทึกกรำศึกใหญ่
ฟ้าสีครามเบื้องหน้า รู้ว่าไกล
ยังดักดานคว้าไขว่ ไม่ ลด ละ!.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
