| เมื่อชีวิตเปิดเปลือย...ไปหมดทุกด้าน เหลือแค่ความคิดอ่าน.... ที่ยังพอหยั่งรากเพื่อหลบแรงของฟ้าฝน หนึ่งคำที่ยึดถือเรื่อยมาคือคำว่า "อดทน" ไม่ว่าจะลม แดด หรือฝน...ฉั น ต้ อ ง ผ่ า น มั น ไ ป เหน็บหนาว...ก็ทำได้เพียงแค่รู้สึก แม้ว่าในส่วนลึกจะรับรู้ว่าอาจจะไม่ไหว ในเมื่อไร้ที่กำบังจะปกป้องหัวใจ ก็ต้องกัดฟันสู้กับฟ้าต่อไป...จนร่างนี้ลับลา สดชื่น....แต่หายใจไม่ออก แม้ภายนอกจะยังรู้สึกขอบคุณฟ้า แต่ภายใน....เพราะนี่คือโชคชะตา และฉันก็รับรู้แล้วว่า.....ไม่ อ า จ ขั ด ขื น สิ่ ง ใ ด. |






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า