บางสิ่งอาจเคยเลือนหาย..
ในวันหนึ่งก็กลับคล้าย..เป็นเหมือนภาพระบายสี
จากภาพจางจาง..อาจเลือนรางหรือแจ่มชัดขึ้นทุกที
เพราะสิ่งที่เคยมี..ถูกบันทึกไว้ตรงนี้..ในใจ
เข็มนาฬิกาที่หมุนวน..
จะเวียนมาอีกสักกี่หน..
ก็ทำได้เพียงเริ่มต้นเดินวนรอบใหม่..
เช่นอดีตที่ผ่านเลย..
แม้เป็นเพียงสิ่งที่เคย..แล้วผ่านไป
แต่ยังคงหวนกลับมาทำให้หวั่นไหว..
เพราะไม่สามารถลบให้หายไปจากใจได้เลย..
เพราะใจไม่ใช่เข็มนาฬิกา..
ที่ก้มหน้าก้มตา..เดินหน้าเรื่อยเรื่อยอย่างชาเฉย
สุขก็ได้แต่ทุกข์ไม่เป็น..
คือประเด็นที่ไม่อาจบีบเค้นให้ใจลงเอย
ด้วยการยอมรับอย่างสง่าผ่าเผย..
สร้างความคุ้นเคยให้ใจสงบเย็น
...................
ฝึกฝนใจตนเถิด..
เมื่อสุขได้ก็ต้องทนอยู่กับทุกข์ให้คุ้นเคย..
น้อมใจวางเฉยจึงจะลงเอยด้วยความอยู่เย็น..
.........................
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
