
| เสมือนดั่งว่า...เสียงร่ำร้องในใจ กำลังหล่นเทเป็นสายฝนเม็ดใหญ่ลงสู่ยอดหญ้า "ความปรารถนา" ที่อยากเอาชนะ "เวลา" เพราะกังวลสิ่งที่ต้องการจะไขว่คว้า...จะลับหายไป แต่ยิ่งยาวนาน...ก็รู้สึกถึงระยะห่าง "การรอคอย" ก็เริ่มรู้สึกอ้างว้างกว่าครั้งไหนๆ สายฝนหล่นลงมา...เพื่อจะบอกว่า ให้ทำใจ จะพยายามสักเท่าไหร่...ก็ไม่อาจหวนคืน ความรัก...ก็เหมือนสายฝน หากมันเอ่อท้น ก็อาจล้นออกมาเป็นเสียงสะอื้น ต่อให้โหยหา เรียกร้อง อยู่ครืนๆ "รัก"ที่มีอยู่ฝ่ายเดียว...ก็ไม่อาจจะฝืน...สิ่งใด ปล่อยให้ การรอคอยเป็นของฉัน ส่วนความฝัน....ฉันจะขอยกให้ แลกมากับ....การขอคืนพื้นที่ของหัวใจ ที่ยังจะขอใช้....เพื่อรอเธอ... |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า