
เพลามิอาจรู้.............สิ่งใด ความกลัดกลุ้มภายใน...เอ่อท้น แม้คิดปล่อยผ่านไป.....ยังเก็บ รู้สึกยังดั้นด้น............หลีกพ้นความหมาย แม้ว่าเราจะรู้............อย่างไร แต่หากว่าหัวใจ........ไป่พร้อม ถามต่อโลกทำไม......ลิขิต ชีวิตสีเทาย้อม.........ห่อห้อมเสรี มิมีใครล่วงรู้................วันตาย ความทุกข์เกิดเสียดาย.....เมื่อนั้น ความสุขจักผ่อนคลาย.....เมื่อรับ ได้เฮย แม้จิตยังดื้อรั้น..............มิข้ามอาดูร |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า