Re: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
09 พฤษภาคม 2026, 07:38:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
ผู้เขียน หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...  (อ่าน 38994 ครั้ง)
โซ...เซอะเซอ
Special Class LV4
นักกลอนผู้รอบรู้กวี

****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 148
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,007



« เมื่อ: 10 ชั่วโมงที่แล้ว »



ผู้กุมอำนาจไว้…………….ในมือ
เสียสละยิ่งระบือ…………..แซ่ซ้อง
ประโยชน์ส่วนรวมคือ……มาก่อน
ประโยชน์ตนพวกพ้อง……เก็บไว้ปลายแถว

แนว
ทางประเสริฐแท้………ควรทำ
วีรบุรุษจำ…………………….มั่นแล้
ทุรบุรุษลำ-…………………..เลิกแต่ คุณเฮย
ท่อนเหล็กหรือทองแท้…….ถี่ถ้วนพิจารณา

ปราชญ์วาจาอ่อนน้อม…….ถ่อมตัว
พูดข่มให้เกรงกลัว………….กระพี้
ยิ่งสูงยิ่งลดมัว-……………..เมาศักดิ์
อ้างอวดเดชาชี้………………หิ่งห้อยหิวแสง


“…สัมผัสระหว่างบทของโคลงสี่สุภาพ (เรียก ร้อยโคลง)
ไม่บังคับตามแผนผังหลัก
แต่หากแต่งหลายบทนิยมให้คำสุดท้ายของบทต้น (บาทที่ 4)
ส่งสัมผัสสระไปยังคำที่ 1, 2 หรือ 3 ของวรรคแรกในบทถัดไป
เพื่อความไพเราะและเชื่อมโยงเนื้อหาให้เป็นเรื่องเดียวกัน…”
[ข้อมูลจาก AI]


 ฉลองกัน

โซ…เซอะเซอ
9 พฤษภาคม 2569



ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :

PIKuL, ViVee

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า


Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s