ผู้กุมอำนาจไว้…………….ในมือ เสียสละยิ่งระบือ…………..แซ่ซ้อง ประโยชน์ส่วนรวมคือ……มาก่อน ประโยชน์ตนพวกพ้อง……เก็บไว้ปลายแถว แนวทางประเสริฐแท้………ควรทำ วีรบุรุษจำ…………………….มั่นแล้ ทุรบุรุษลำ-…………………..เลิกแต่ คุณเฮย ท่อนเหล็กหรือทองแท้…….ถี่ถ้วนพิจารณา ปราชญ์วาจาอ่อนน้อม…….ถ่อมตัว พูดข่มให้เกรงกลัว………….กระพี้ ยิ่งสูงยิ่งลดมัว-……………..เมาศักดิ์ อ้างอวดเดชาชี้………………หิ่งห้อยหิวแสง “…สัมผัสระหว่างบทของโคลงสี่สุภาพ (เรียก ร้อยโคลง) ไม่บังคับตามแผนผังหลัก แต่หากแต่งหลายบทนิยมให้คำสุดท้ายของบทต้น (บาทที่ 4) ส่งสัมผัสสระไปยังคำที่ 1, 2 หรือ 3 ของวรรคแรกในบทถัดไป เพื่อความไพเราะและเชื่อมโยงเนื้อหาให้เป็นเรื่องเดียวกัน…” [ข้อมูลจาก AI] ![]() โซ…เซอะเซอ 9 พฤษภาคม 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
09 พฤษภาคม 2026, 07:38:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก... (อ่าน 38994 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า