.jpg)
| ปลดปล่อยความคิดให้ลอยล่อง ไปกับความปรารถนาเป็นก่ายกอง...ให้สุดฟากฟ้า เสพสุขกับความสำเร็จในภาพของ...มายา โดยไม่ต้องเอื้อมมือไขว่คว้า...แต่ก็ได้มาสมดังใจ ล่องลอยไปกับแสงสีสดใส สนุกสนานไปกับโลกทั้งใบตรงหน้า ปลดปล่อยเรื่องราวทิ้งไว้กับกาลเวลา กระโดดโลดเล่นไปกับห้วงเวหาไม่กลับคืน แสงแดดกำลังเริ่มร้อน ยังรู้สึกอาลัยอาวรณ์...ก่อนจะต้องตื่น ความรู้สึกประจำที่...พร้อมกับความกล้ำกลืน และต้องฝืน...ลุกขึ้น...ใช้ชีวิตทุกวัน ปลดปล่อย...เดินทางไปสู่การ "ปล่อยวาง" รับรู้ทุกอย่างและผ่านเลยไปอย่างนั้น วางเพราะ...ไม่รู้จะทำยังไงกับมัน แม้จะสำคัญ...แต่ก็ต้องมองมันแล้วผ่านไป ปล่อยวางจน....ไม่เหลือแม้....ชีวิต ที่คอยอุทิศ...ให้กับการเดินผ่านทั้งไกล-ใกล้ ทอดทิ้ง...ความรู้สึกที่อยู่ในใจ จนไม่รู้จักแล้ว....ว่าฉันคือใครที่ผ่านมา. |
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
