Re: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
11 เมษายน 2026, 05:13:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
ผู้เขียน หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...  (อ่าน 10757 ครั้ง)
โซ...เซอะเซอ
Special Class LV4
นักกลอนผู้รอบรู้กวี

****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 142
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 952



« เมื่อ: เมื่อวานนี้ »



ชอบซดเบียร์ฉ่ำวุ้น………….คนเดียว
หมู่มากเขม็งเกลียว.………..ขัดแย้ง
รวมพลกร่างกราวเกรียว…..นิสัยเปลี่ยน
เพลินจิบแก้คอแห้ง…………..ชื่นเคล้าโคลงเขียน

ร่ำสุราเปลี่ยวไร้………………นารี
โดดเดี่ยวเผชิญชี-…………..วาตม์ว้าง
สุขทุกข์ผ่านกวี………………..กลอนขับ
คลายดับหมองหม่นม้าง……หว่างเวิ้งอนิจจัง


                  “ฤทธิ์มีดสั้น”
               “เซียวลี้ปวยตอ”


เป็นบทประพันธ์ ของนักเขียนในตำนาน “โกวเล้ง”
ซึ่ง TVB แห่งฮ่องกง ได้นำมาทำเป็น ซีรีส์
ที่โด่งดัง ในช่วงปี คศ 1978

ตัวเอกของเรื่อง “ลี้คิมฮวง“ ฉายา ”มีดบินลี้น้อย“
ผู้ซึ่งไปหลงรักภรรยาของเพื่อนผู้มีพระคุณ
จึงเก็บความระทมขมขื่นใจ เนรเทศตัวเอง
ออกไปท่องเที่ยวในยุทธภพ อย่างโดดเดี่ยว

เพลงฤทธิ์มีดสั้น ภาค1 นี้ ขับร้องโดย หลอเหวิน
พอดีไปเจอคำแปลเพลงเป็นภาษาไทย
ใน YouTubeโดยคุณ “Mankong Hong”
จึงขออนุญาตนำคำแปล มาขัดเกลาอีกที


“…ฉกาจเก่งกล้าหาญสักปานใด
ก็ไม่อาจข่มใจหักด่านรักได้
ไม่อาจข้ามพ้นความรู้สึกอันหอมหวานฉะนี้

แม้จะฟาดฟันด้วยคมกระบี่สักเท่าไร ก็ไร้ผล
เฉกเช่น ธารน้ำไหล ที่มีอาจตัดให้ขาดได้ฉันใด
สายใยแห่งความรักก็ยากที่จะตัดให้ขาดได้
ฉันนั้น

คมมีดนั้นยะเยียบเฉียบเย็น
แต่คมความรักนั้นกลับร้อนเร่า
ที่สุดก้นบึ้งของหัวใจเต็มไปด้วยความโศกศัลย์

คมมีดที่ไร้ความรู้สึก ย่อมมิรู้ถูกผิด
แต่ทำไมใจกลับรู้สึกถึงความไร้วาสนานั้น
มิรู้คลาย

เผชิญหน้ากับความตาย มิเคยหวั่นเกรง
แต่เพียงแค่คำจากลา
กลับทำให้หัวใจหวั่นไหว หมองหม่นยิ่ง

ผู้สิ้นหวังในชีวิตนั้นมีมากมายหลายสาเหตุ
ไยจำเพาะว่าเหตุนี้ต้องเกิดขึ้นแต่เรา

…จำตวัดคมมีดบั่นสัมพันธ์
ในเมื่อความรักนั้น
ต้องทำให้เกิดความรู้สึกผิดมหันต์…”




หมายเหตุ : เพลงนี้ คุณ“ดอน สอนระเบียบ”
ได้นำมาแปลงเป็นเพลงภาษาไทยอีกด้วย




โซ…เซอะเซอ
9 เมษายน 2569


ป.ล.
จากเริ่มแค่คิดจะต่อโคลง “แม่พิกุล”
เรื่องเบียร์วุ้น
แต่ไฉนกลายมาสาธยาย เรื่อง“ฤทธิ์มีดสั้น”นี้
ก็ยากที่จะอธิบายความเชื่อมโยงได้

เพียงแค่อยากจะบอกว่า
ความคิด จิตใจ ของมนุษย์นี้ช่างซับซ้อน
ยากแท้หยั่งถึงเสียนี่กระไร



ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :

กวินพัฒน์, PIKuL, พิมพ์กานท์, กัลมลี*

ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า


Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s