กลอนสุภาพ
ควันพิษร้ายรายรอบรอนรอบแหล่ง
ควันแล้งแห้งแห่งหาวห้าวเวหา
ควันพิษพ่วงพวงพิษแผ่ภัยพา
ควันลอยฝ่าฟ้าฟ่องฟองฝ้ามัว
ตื่นนอนมามองหมอกเหมือนหมอกหนาว
หมอกควันขาวข้ามเขตขอบฟ้าทั่ว
บ้านนอกกลายกลั้วกลบกลับน่ากลัว
ฟ้าสลัวลืมแลและเลือนราง
กลอนกลบท
กลบทดำเนินนางสระ
เมื่อหมอก พอกเพิ่ม มาเติมต่อ
ทดท้อ รอเรื่อง ออกเยื้องย่าง
หมอกหมด ลดเหลือ เมื่อเจือจาง
สายสาง บางเบา หมอกเทาทา
แมกไม้ ไหม้มอด บนยอดหยัก
ห้อยหัก ปักปน ลงยลหญ้า
ฝุ่นฟุ้ง คลุ้งคละ ไม่ละลา
ฝนฟ้า ล่าหลง เหมือนจงใจ
กาพย์โกสุม๒๔
วาดหวังว่า พอฟ้าแจ้ง
จะออกแรง ยามฟ้าใส
พอเดินออก หมอกควันไฟ
มาจากไหน ไม่รู้เลย
อาทิตย์ทอ รอควันหาย
ท้องฟ้าคลาย แสงสีเผย
อาทิตย์เยือน เหมือนอย่างเคย
ไม่อยู่เฉย ออกวิ่งไป
กาพย์วาสุกรี
มองข้างทางย่างเหยาะวิ่ง มองทุกสิ่งอย่างสดใส
มองฟากฟ้าจ้าอำไพ
มองไกลไกลไม่หรูหรา
บ้านนอกเมืองไม่เฟื่องฟุ้ง
ต่างจากกรุงยุ่งมายา
การขันแข่งแรงริษยา
มากนานาให้เหงาหงอย
โคลงศิลป์โสฬส
โคลงหกสุภาพ
รอยดินย่ำเท้า ทางเหิน
เคยเล่นเคยเดิน แดดร้อน
มืดค่ำแนวเถิน แถวทุ่ง
เป็นที่คอยต้อน สัตว์เลี้ยงเสียงหลง
พงผาป่าหญ้า ยามสาย
เราขี่หลังควาย ไขว่คว้า
เรานั่งเคียงสหาย ฮำเห่
เพลงลั่นลันล้า ล่องน้ำลงหนอง
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า