เมื่อสัมพันธ์ขาดผึงจึงคิดว่า
มันไร้ค่าไร้คำนำเสนอ
เลิกตักน้ำรดตอพ้อละเมอ
ที่ได้เจอคบนั้นราวฝันไป
กับความจริงสอนเราจากเขาว่า
แม้รู้หน้ามิรู้ใจอยู่ไหน
ระยะทางก็มิพิสูจน์ใด
เวลาไซร้เปลี่ยนคนจนใจดำ
ความช่วยเหลือจากเรา....เขาหมิ่นง่าย
มองเราร้าย เราแย่ ได้แค่ขำ
คดในข้องอใน ~ หัวใจจำ
อย่ามาพร่ำขอเคลียร์เสียเวลา
อันที่จริงเราหนอก็ตัดง่าย
มิเสียดายสัมพันธ์ขั้นเสาะหา
เราอยู่โดยไร้ใครให้พึ่งพา
ที่ผ่านมา มีหรือไม่ ไม่ต่างกัน

ขอบคุณค่ะ PIKuL






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า