มัวแต่ช้าป๊าห้าวสาวหนีแล้ว
นอนกินแห้วเสียได้ตายล่ะเหวย
เทียวไล่ตื้อยื้อตามแม่ทรามเชย
ชวดตามเคย อดเลยป๊าช้าก็งี้
สาดน้ำเงินอีกป๊าสักห้าแสน
เผื่อได้ลูบปลายแขนแสนสุขี
หากสาวเจ้าตัดใจไปบวชชี
บอกยังมีกล้วยอีกนะให้มาเอา
เอ็ม
ชอบทานครับอย่าทำหวานมากนะครับ คนหวานอยู่แล้ว เดี๋ยวเลี่ยน 555
นอนกินแห้วเสียได้ตายล่ะเหวย
เทียวไล่ตื้อยื้อตามแม่ทรามเชย
ชวดตามเคย อดเลยป๊าช้าก็งี้
สาดน้ำเงินอีกป๊าสักห้าแสน
เผื่อได้ลูบปลายแขนแสนสุขี
หากสาวเจ้าตัดใจไปบวชชี
บอกยังมีกล้วยอีกนะให้มาเอา
เอ็ม
ชอบทานครับอย่าทำหวานมากนะครับ คนหวานอยู่แล้ว เดี๋ยวเลี่ยน 555
คิดเอากล้วยไปบวชชี จะดีไหม หรือต้มไข่ทำบัวลอย อ่อยสาวเจ้า เกรงเสียทั้งกล้วยทั้งไข่ แถมใบเทา แลกกับปลาปั๊กกะเป้า ตัวเท่ามด ลูบปลายแขนแก้เคล็ด สำเร็จผล เสกท่องบ่นมนตรา คาถาสะกด เป่าพรวดเดียวดิ้นพราดพราด ขยาดพยศ เปื้อนน้ำลายเลอะรด หมดทั้งตัว ห่างเขียนกลอนไร้สาระ หวังละเลิก เจอะเจี๊ยวจ๊าวเอิกเกริก จนกลอนมั่ว สบสีกาชอบสึกพระ…บ๊ะน่ากลัว เกรงว่าขรัวตาโซ…เผลอโอเค…หึหึ …ไม่ได้เขียนกลอนไร้สาระซะนาน เลยจะฝืดๆเฝือๆไปหน่อยนะ… แถมชักช้าจนโดนสีกากัลม์* ตัดหน้าอีก…หึหึ โซ…เซอะเซอ 6 เมษายน 2569 |






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า