อาจเสียงกลอนเหือดแห้ง…..จำนรรจ์ ตามวิกฤติน้ำมัน………………แอบเร้น ของแพงตะบี้ตะบัน……………คอยเบียด เบียนเฮย ปริบปริบยิบรีดเค้น……………คอกล้อมปัญหา กอบโกยกับทุกข์ร้อน…………ประชา ชั่วลึกฝังวิญญาณ์………………แน่แท้ ผลประโยชน์แสวงหา…………บังอาจ เมินปล่อยลอยนวลแล้………..ผิดผู้ใดหนอ โซ…เซอะเซอ 29 มีนาคม 2569 |
| เมื่อคิดถึงเรื่องนี้......ถอดใจ ยี่สิบบาทหนึ่งใบ......ค่าน้อย ยามควักจ่ายทีไร.....ใจฝ่อ หาสิบแต่จ่ายร้อย....ไม่รู้หนทาง นายทุนก่อมากท้น.......กำไร คอยกักตุนชักใย.........ทั่วหล้า รัฐบาลก่อพอใจ..........ไปหมด อิทธิพลมืดคว้า...........ดับฟื้นคืนหวน |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า