เพราะเหตุเกิดจากความเหงา...ของคนงี่เง่าแบบฉัน...รึเปล่า?
บรรยากาศที่อยู่รอบตัวจึงราวกับ....เคยคุ้นภาพเดิมเดิม
เหมือนเคยคุ้นเหมือนคุ้นตา...ราวกับเดินกลับยังจุดเริ่ม
พร้อมๆกับใจฉันดวงเดิม...ที่เพิ่มเติมคือบาดแผลจากวันเวลา
เมื่อเธอปรากฎตัวฉันจึงเพิ่งรู้ตัว...ว่าเหงามากแค่ไหน
ที่ผ่านมาฉันชีวิตเข้มแข็งมากไป...จึงหัวใจเหนื่อยล้า
หรืออาจจะเพราะความเหงา...ฉันจึงเข้าใจว่าเธอคือคนคุ้นตา
แต่ไม่เป็นไรนะ...ขอพักข้างๆเธอแค่สักห้วงเวลาพอได้อุ่นไอ
เธอคนดีคนเดิม...เพิ่มเติมเพียงแค่วันที่เปลี่ยน
แค่เพียงวันเดือนปีผิดเพี้ยน...เปลี่ยนไปกว่าครั้งไหนๆ
แค่สักระยะ...แค่สักชั่วครู่...ก็คงเพียงพอให้เหงานี้ลาจากไป
นี่ฉันคงไม่ได้คาดหวังมากเกินไป...ใช่ไหมคนดี
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
