.jpg)
กลอนสุภาพ
หวานเป็นลมล่อล้อลวงหลอกได้
เป็นลูกไม้หมอกมัวมั่วมุ่งหมาย
ยกน้ำคำขบขำคำคมคาย
ผลสุดท้ายท่าทางถากถางคน
คบหาดูเดือนใดได้แลเห็น
คืนเดือนเพ็ญผ่องผุดพุธสักหน
แต่ถ้ามืดมัวหมองมองมืดมน
คงมิพ้นพิษพาลแผ่เภทภัย
กาพย์ยานี๑๑
ร้อยลิ้นเล่ห์ลับหลัง
รู้สึกหวังเวี่ยหวั่นไหว
จะมัวมอบมิตรไย
ถอยกลไกกำกับตน
คำกลิ้งกลวงกลับกลอก
มองดูออกบอกถึงผล
ร้อยลิ้นกะลาวน
คำร่วงหล่นล้มละลาย
กาพย์โกสุม๒๔
หยดน้ำหยั่ง ยังอยู่พื้น
มีความชื้น ชุ่มฉ่ำฉาย
หยดน้ำกลั่น พลันกลับกลาย
หยดเป็นสาย ทรายซับซึม
บนท้องฟ้า ฝ้ามัวหมอง
เมื่อแลมอง เมฆมีดครึ้ม
ทาบทาที่ สีเทาทึม
ฟ้าเคร่งขรึม รอฝนปรอย
กาพย์วาสุกรี๑๒
แนวหนึ่งนำน้ำสำนวน เทียบทบทวนถ้วนถี่ถ้อย
นำคำนิดคิดนำหน่อย รวมเรียงร้อยรอยรูปเรียง
ข้อความคอยค่อยขับขาน มอบดวงมานประสานเสียง
เข้าขบคิดขีดเขียนเคียง ลองชำเลืองเลือกเมียงมอง่
โคลงสี่สุภาพ
จับจองจำจดจ้อง จากใจ
ลอยล่องลำนำใน น่านพ้อง
ลอยลำเลื่อนหลงไหล แลลู่
เคียงคู่ขับคลอคล้อง เคลื่อนย้ายซอเสียง
เพียงมิหวานเวี่ยไว้ วันหวาน
ขอหยาดหยดรสตาล แต่งเลี้ยง
คอยคืนค่ำขับขาน ขันกู่
ยังอยู่ยลวนเพี้ยง เพื่อนพ้องพบผอง
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
