แม้เพียงถ้อยกระซิบ

บทกลอนแห่งอิสระชน
ยามรักเขียนความรักล้นที่อยากบอก
ยามคิดถึงเขียนปีกให้ความคิดถึงบินไปหาทางออก
ยามเหงาเขียนกำแพงไว้ในตรอก ~ ซอกอารมณ์
เขียนดอกไม้ทุกดอกที่ตาเห็น
เขียนท้องฟ้ายามเย็นเป็นสีส้ม
อาจเล็กน้อยราวเม็ดทรายร่วงบนห้วงอารมณ์
แต่เป็นของสะสมในความทรงจำ
บทกลอนแห่งใจเสรี
เขียนเถิด ~ ถ้าเธอยังมีความดื่มด่ำ
ส่วนฉัน....ขอใช้ใจแทนกระดาษซึมซับน้ำคำ
แม้เพียงถ้อยกระซิบพึมพำ.....ฉันก็ได้ยิน






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า