
| อิสระ...มักถูกเทียบกับภาพ"การผกผิน" ภาพโบยบินถิ่นเมืองฟ้า...อยู่เสมอ ยิ่งอยู่สูง...อิสระ...ยิ่งเลิศเลอ หัวใจก็มักไผลเผลอ...อยากจะสูงขึ้นอีกจัง อิสรภาพ....หอมหวานยิ่งนัก แต่การเดินทางที่ไม่เคยได้พัก...ในแผนผัง ยิ่งสูง ยิ่งหนาว ยิ่งเหงาอย่างลำพัง "อิสระ" ในภาพที่ใจหวัง...มันอาจเดียวดาย ฉันอยาก...."อิสระ" หลุดออกจากพันธะ...กับทุกเรื่องเลวร้าย หากการโบยบิน...มันทำให้ห่างเรื่องราววุ่นวาย ฉันก็จะขอ "เดียวดาย"อยู่กับท้องฟ้าและสายลม. |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า