…กำลังใจมีให้กัน ในทุกวันตลอดไป ฟ้ามืดม้างหม่นใด ขอเพียงใจหยัดมั่นคง ทุกสิ่งเริ่มจากใจ สติไซร้ไม่เลือนหลง ตราบชีพยังยืนยง ผินเคลื่อนปราณพัดผ่านกาย แล้วเขียนกลอนสอนตัว ความหวาดกลัวจักเหินหาย การเกิดแก่เจ็บตาย ธรรมชาติพิลาสเผชิญ ยิ่งฝืนยึดยิ่งทุกข์ ปล่อยวางคลุกเคล้าดำเนิน รู้เช่นเห็นชาติเพลิน สิ่งทุกข์ท้อ…ก็บางเบา …ขอเป็นกำลังใจให้ครับ เมื่อขึ้นชื่อว่านักกลอนแล้ว ย่อมเป็นผู้มีสติมั่นคง กายอาจป่วยได้แต่อย่าปล่อยให้ใจป่วยครับ ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีครับ โซ…เซอะเซอ 27 กุมภาพันธ์ 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
28 กุมภาพันธ์ 2026, 07:30:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: กลอนรักในวัยเรียน.....เบาๆ (อ่าน 2818 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า