ชื่นดวงมานคำหอมขับกล่อมขวัญ
นานอนันต์คำนี้มิมีหมอง
งามน้ำใจประพันธ์เคยครรลอง
ประหนึ่งของรักหวงเทียมดวงใจ
จึ่งพากเพียรเจียรรินเสกศิลป์ถ้อย
เป็นสายสร้อยอักษรามามอบให้-
คล้องเถิดขวัญสวมพลางคราห่างไกล
พรมาลัยเสน่หาส่งมาทัก
แทนพบพักตร์มองดาวพราวเวหน
ยามแสงยลจันทร์ทอขอประจักษ์
จากตรงนี้มั่งคงผู้หลงภักดิ์
วิมานอักษรสร้อยยังคอยเคียง
หนอ...บรรยายยกหยิบกระซิบแผ่ว
จันทร์คล้อยแนวเคลื่อนกาลผ่านไร้เสียง
ก่อนข้ามโพ้นคืนค่ำฝากสำเนียง
ณ ข้างเตียงมอบใจไว้กล่อมรัก






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า