~ก็แค่คนธรรมดา~
ไม่มีมนต์มายา .. ดลบันดาลทุกสิ่ง
ไร้หลักให้พักพิง
เมื่อความเดียวดายเข้าแอบอิง .. ก็เหงาใจ
~ได้แต่นั่งอยู่ตรงนี้~
ณ.จุดที่ .. มีแค่ความอ่อนไหว
บางครั้ง..แอบคิดถึงใคร
แต่ไม่รู้ .. ว่าอีกคนแสนไกล.. จะมองกัน
~ หวังลม~ลม..แล้ง~แล้ง ~
เหมือนกำลังโดนแกล้ง .. แม้ในยามฝัน
เธอจ๋า .. ฉันเพ้อรำพัน
เมื่อไหร่? .. จะมองเห็นความรักเราบ้างสักวัน
~ใจร้ายจัง~
~นายใบชา~
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
