ทางเดินชีวิตขีดเราไม่ได้อยู่ชิดใกล้
มีเส้นโค้งขอบฟ้าแสนไกล .. คอยปิดกั้น
แต่รู้ไหม? .. ในบทกวีที่ส่งถึงกัน
แม้ค่ำคืนราตรีอันเงียบงัน .. ยังทอแสงประกายจากจันทรา

ผมหน่ะ~คิดถึงคุณมากกว่าร้อยเท่า
ไม่เชื่อ? ..ลองยื่นมือมาแตะตรงหัวใจเบา~เบา .. ช้า~ช้า
ยิ้มหวาน~หวานก่อนนะ .. ค่อยสบตา
ซบลงตรงไหล่นี้ . ของคนธรรมด๊า~ธรรมดา
.. เห็นมั้ยว่า ..
~คิดถึงคุณนะ .. จริง~จริง~

~นายใบชา~





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
