[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[Yodyanyong]

เบญจางคอักษร ๒๓

โคลงสี่สุภาพ

              เมืองอมร

 เมืองอาศัยตั้งแต่        ตาเห็น
เมืองอยู่ดูร่มเย็น          ยิ่งไซร้
เมืองไทยห่างขุกเข็ญ  ขับเคี่ยว
เมืองหนึ่งเดียวคงไว้     เวี่ยไว้วาดหวัง

มีรวงรังรื่นแล้  แลหลง
มีเพื่อนยามยืนยง   อยู่ยั้ง
มีปีกดั่งยูงหงส์       เหินเหาะ
ใจอยู่ยึดติดตั้ง       แต่ต้นเสาะแสวง

โคลงจิตรลีลา

(คมทวน คันธนู กวี นักเขียน  ประดิษฐ์)

  แปลงพุ่มไม้     เหมือนฝัน
ดั่งพืชพันธ์ุ           ผุดแล้ง
ดั่งสวรรค์             วันรุ่ง
ฟ้าแจ่มแจ้ง           แจ่มหล้า

ทิวทัศน์ย้ำ     ยามสาง
 แต่งเติมกลาง       ฟากฟ้า
 พาฝ่าทาง             ถนนชีพ
แล้วย่างท้า            เท่าเท้าไปถึง

          กาพย์โกสุม๒๔
     
    เมืองสุขสันต์    ใต้จันทร์ส่อง
นึกตรึกตรอง        มองตราตรึง
คืนวันสั้น          ฝันสวยซึ้ง
ร้อยรำพึง         ไม่แปรผัน
   
  รักป่าไม้     ไว้กั้นเมือง
รักรุ่งเรือง          เมืองอารัญ
รักสืบสาน         งานสร้างสรรค์
รักอย่าฟัน         เผาฟืนไฟ

        กาพย์วาสุกรี๑๒

  ควันหมอกหม่นคนมัวหมอง
ดวงดาวส่องมองสดใส
ทรัพย์ทั้งผองผ่องอำไพ
แสนสุขใจเป็นอาจิณ

   รักของชนคนในชาติ
ไม่เป็นทาสผู้ยึดถิ่น
รักกอบกู้ที่อยู่กิน
รักชีวินรักชีวา

     กาพย์ยานี๑๑

   เช้ารุ่งปรุงอร่าม   
เรืองรองรามงามหรูหรา
คืนลับกลับเวลา
สุริยาเริ่มมาเยือน

ตื่นสายบ่ายอาสา
ลุกขึ้นมามองฟ้าเหมือน
ติดตามไถ่ถามเตือน
คืนวันเดือนเคลื่อนความดี

ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน