พรมลิขิตบิดเบือนเหมือนจะแกล้ง
มาเสเเสร้งให้พบแล้วจบหนี
ตัดทางรักผลักไสมิใยดี
ทั้งที่มีหัวใจให้แก่กัน
รักแสนรักหนักหนาฟ้าก็รู้
เป็นเนื้อคู่กันแล้วคลาดแคล้วนั่น
อยากติฟ้าวารินสิ้นตะวัน
มาลงทัณฑ์ลิขิตชีวิตคน
พบแล้วพรากจากไปแสนไกลห่าง
สุดอ้างว้างเปลี่ยวเหงาเศร้าสับสน
วอนเทวาฟ้าดินอินทร์ข้างบน
โปรดจงดลบันดาลสานรักคืน
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
01 มีนาคม 2026, 02:57:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: ไม่เคยลืม (อ่าน 3660 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า