มันเหมือนหลับในฝันอันขมขื่น
ตกใจตื่นมิหายคลายเศร้าหมอง
คนที่รักหวังอยู่เป็นคู่ครอง
แต่นี้ต้องเว้นระยะห่างไป
รักของเราสุดทางอย่างเธอว่า
ฉันกลับบ้าเพ้อฝันน่าขันไหม
หลงคิดว่ารักแท้มิแพ้ใด
วันนี้ใจรู้แน่แพ้ทุกทาง
ขอบคุณที่เคยทนคนอย่างฉัน
หากจำต้องเจอกัน...ฉันขออย่าง
ถ้าฉันเผลอทวงสิทธิ์มิคิดวาง
โกรธเกลียดบ้าง...จะได้จำ...ได้สำนึก
ไม่อยากเป็นคนที่ดูงี่เง่า
ซ่อนตาเหงาไว้ใต้ใจรู้สึก
เธอบอกทรมานมันบาดลึก
ฉันต้องฝึกหายใจใหม่เมื่อไร้เธอ






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า