"ผีโยคะ"ละนั่น วันปล่อยของ
หากเขาลองกลับหนังหน้าเข้าไปใหม่
ขอแนะให้ใช้เตารีดเสียบปลั๊กไฟ
นาบกลับไปให้สุกแบบ Medium Rare.


อื้มมมม กำลังกิน ....โอ้กกกกกกก

เมื่อครั้งอดีต คิดถึง เพียงเธอเท่านั้น
คุยกันทุกวัน จนเช้า เคล้าคำแสนหวาน
ตัวติดเช้าเย็น  สองเรา ไม่คิดรำคาญ
แม้ตอนทำงาน คิดถึง เธอทุกนาที.

อนิจจาเด็กปั้มกัล...คงไม่รอด
รถเขาจอดแต่วิ่งนำไปไหนเอ่ย
ขาขี้ฟ้าหน้าแหงนแขนเกี่ยวเกย
ไอ่เราเลย...คว้าหมับ..จับหัก....?...

เก๊าขอโต๊ดดดด กลอนมันพาไปจริงจริ๊งง

ที่ยกสูงขึ้นโชว์...แค่โยคะ
หวังเลือดจะไหลย้อนลงหัวเข่า
แล่นลงมาผ่านกระเพาะเลาะปอดเอา
ทะลุเข้าก้านจมูกเป็น กำเดา (เกี่ยวไหม 555).


จาก ส้งติง ไหลไปเป็น กำเดาแล้ว ค่ะ อิอิ

เปิดอ่านจดหมาย    ลายมือ    สีสันสะอาด
เขียนด้วยกระดาษ  กลิ่นหอม   ย้อมใจให้เห็น
ถ้อยคำแสนหวาน  ยามอ่าน    ทำให้ชุ่มเย็น
หลงคิดว่าเป็น       ดังเช่น   นั่งเคียงคุยกัน

ต้องคิดถามหา     นัยตา       คนคิดคำแต่ง
คงเป็นคำแพง   แก้มแดง   ทีคิดรังสรรค์
ยังคงคิดถึง         ครั้งหนึ่ง    คุยกันทั้งวัน
เราต่างสุขสันต์     เมื่องาน    ฉลองศาลา

กวีขี่มอไซค์ 
21 กุมภาพันธ์ 2568

หมายเหตุ
กลอน10 นี้แรงบันดาลใจและรูปแบบมาจากเพลง วานเพื่อนเขียนจดหมาย
แต่งโดย สรเพชร ภิญโญ


@ โอ้ แนวแปลกใหม่ ให้แต่ง สำแดง ชราเฒ่า
ด้วยพบเพื่อนเก่า จึงต้อง ร่วมฉลอง กลอนไสว
โอ้คิดถึงยิ่ง กลอนซิ่ง "กวีขี่มอไซค์"
ขออย่าห่างไป ร่วมพลัน สรรค์เสริม เฉลิมกานท์

กำลังใจไซร้มีให้มากล้น
และท่วมท้นไมตรี...มิเงียบเหงา
แรงใจอิ่ม แรงกายคลายบรรเทา
แรงโรคอาจผ่อนเพลาเบาอาการ

เข้ามาเถิดเพียงพักสักช่วงหนึ่ง
การรักษาเคร่งขึงตรึงสมาน
พึ่งเวลาพักฟื้นมิหย่อนยาน
ย่อมก้าวผ่านการรักษา..อย่ายอมแพ้.


เป็นกำลังใจให้นะคะพี่ ทำตามที่หมอแนะนำ
ใช้เวลาสักหน่อย อาการจะค่อยๆดีขึ้น 
คนข้างบ้านก็เป็นค่ะ ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว
ขอให้พี่ดีขึ้นในเร็ววันนะคะ ^_^

เติมเต็มถังแต่ว่าตังค์ยังไม่จ่าย
เธอโวยวาย"จ่ายก่อนสิ"หนีไปไหน
ฉันเป็นอัลไซเมอร์ไม่ตั้งใจ
เดี๋ยวโอนให้นะจ๊ะอย่าโกรธเลย
 
(ถูกคุณ วิญญาณตัดหน้าตกข้างทาง  )