(https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRuXQYqlZ5hJq5tuAJkaCoKhZVJetOk3YHiD2dLInn_GavUnOb5KEszU34&s=10)
ยามเกิด ก็ร้อง ตกใจ
โลกใหม่ ใบเดิม แห่งนี้
มันช่าง กว้างใหญ่ ไมตรี
เมื่อมี แม่นั้น หนุนนำ
ยามกิน ก็แปลก แตกต่าง
เส้นทาง ชีวิต ติดขำ
ปากอ้า คว้าหมับ เต็มคำ
ดื่มด่ำ น้ำนม มารดา
ยามนอน หมอนหนุน อุ่นกอด
แม่สอด มือไว้ ใต้ขา
อ้อมอก อิงแอบ แนบนา
จนกว่า จะหลับ สำราญ
ยามคลาน เข่าไซร้ ได้กลิ้ง
อยากวิ่ง แต่ไร้ รากฐาน
อดทน เรียนรู้ อยู่นาน
จึ่งผ่าน วารวัน ว่องไว
ยามวิ่ง กระโดด โลดเต้น
อยากเล่น อยากลอง อยากได้
มิสน ผลลัพท์ อย่างไร
เพียงให้ ได้คว้า มาครอง
ยามพูด เพียงเอ่ย อ้อแอ้
เรียกแม่ แลพ่อ ทั้งสอง
อยากได้ ร่ายพจน์ ทดลอง
กึกก้อง ร้องเสียง เต็มคอ
ช่างสนุก คลุกเคล้า ความฝัน
สุขสันต์ หรรษา พาจ้อ
เริ่มต้น เติบใหญ่ ไม่รอ
ไม่ท้อ ต่อเติม สีสัน.
✎ ★⌒ヽ ～★
|