|
หัวข้อ: ฟ้าหลังฝน? เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 04 ตุลาคม 2026, 04:59:AM ทุกครั้ง มากับคืนกราดเกรี้ยวน้ำเชี่ยวกราก พริบก็พรากจนไม่มีที่อาศัย มืดจนไม่กล้าฝันสิ่งอันใด เป็นคืนซึ่งหมองใจในชีวิต รออรุณอุ่นแสงมาส่องบ้าง เช้าก็ช่างมืดมนจนวิกฤต ซึมน้ำตา หดหู่ ไม่รู้ทิศ ฟ้ายังปิด ฝนยังแช่ ก็แค่คอย ยังอยากเชื่อคำว่าฟ้าหลังฝน ก็โรยหล่นเคว้งคว้างอย่างท้อถอย แต่ละวัน แต่ละค่ำ ยังซ้ำรอย แต่ละปรอยฝนตกสะทกสะท้าน นอนเถิดนอน...แม้หนทางยังว่างเปล่า เดี๋ยวคงชิน กับความเฉา และร้าวฉาน นับถอยหลังสู่ระทมจมบาดาล ซึ่งก็ผ่านและเสี่ยงภัยไปทุกครั้ง |