พิมพ์หน้านี้ - ~ดั่งเม็ดทราย~

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => กลอนคิดถึง => ข้อความที่เริ่มโดย: กัลมลี* ที่ 19 กันยายน 2026, 10:58:PM



หัวข้อ: ~ดั่งเม็ดทราย~
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 19 กันยายน 2026, 10:58:PM



เม็ดทรายกับซีกลาส(Sea Glass)


เรา~เบ้าหลอมอันเดียวคือเกลียวคลื่น
ริมหาดชื้นเคียงกันวันว้าเหว่
ฉัน...คือหนึ่งเม็ดทรายชายทะเล
เธอ...เศษซากเสเพลซัดเซมา

คือชิ้นส่วนหักแตกแหลกสลาย
ยิ้มให้กันทักทายหายแปลกหน้า
กลางแสงแดดแสบผิวริ้วเวลา
หนาวลมแรงน้ำค้างฟ้า...สุดพาไป

แล้วก็ปล่อยคืนวันฝันลอยล่อง
คลื่นและทรายขัดผ่องจนส่องใส
ลบเหลี่ยมเศษแก้วเสียเจียระไน
เธอ...เกิดใหม่วาววับ....ประดับหาดทราย

ผันผ่านแล้วทั้งหมดกี่ทศวรรษ
เป็นความอัศจรรย์อันเรียบง่าย
ความสวยงามต้องตาจึงท้าทาย
เป็นที่หมายจองจับประทับใจ

ผ่านเสียแล้ววันวัยไร้เดียงสา
ฮัมบทเพลงเหว่ว้าอยู่หวาดไหว
ม่านอาทิตย์ฉายฉาดหาดรำไร
เม็ดทรายก็ร่ำไห้...ไร้ "ซีกลาส"

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_110.gif) (http://www.klonthaiclub.com)


หัวข้อ: Re: ~ดั่งเม็ดทราย~
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 20 กันยายน 2026, 12:08:PM
(https://images.pexels.com/photos/5466505/pexels-photo-5466505.jpeg?auto=compress&w=1260&h=750&dpr=1)

ผิวเม็ดทรายคล้ายคู่ทะเลใส
ละเมียดละไมไล้ชิมริมชายหาด
ต่างคู่เคียงสีสันราวภาพวาด
เหล่าซีกลาสเพียงประดับจนวับแวว

ถิ่นขัดเกลาราวกับเพียงเริ่มต้น
ยามออกผลงอกงามดั่งดวงแก้ว
รัศมีเจิดจรัสความพร่างแพรว
ความสวยงามต้องคลาดแคล้วจากถิ่นเดิม

ความเหมาะสมคู่กัน...หากมั่นเหมาะ
ย่อมบ่มเพาะความพอดีที่ส่งเสริม
ยามเธอขาดพลาดพลั้งยังต่อเติม
ยามเธอเริ่มล้นหลากคอยฝากเตือน

ดั่งหาดทรายได้คู่ทะเลกว้าง
มิอาจร้างห่างกันแม้นโลกเคลื่อน
แม้นอยู่ร่วมแห่งเดียวเพียงแย้มเยือน
มิเคยเลือนร่วมเห็นเป็นสิ่งเดียว

。゚.o.゚.o.゚.o.゚.o.゚.o.゚. *。゚.o.゚.o.゚.o.゚.o.゚.o.゚. *