พิมพ์หน้านี้ - นี่ฉัน...เดินทางมาถึงจุดที่คิดถึงใครบางคน?

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => กลอนห่วงใย+กลอนปลอบใจ => ข้อความที่เริ่มโดย: เปลวเทียนเปลี่ยนสี ที่ 10 มีนาคม 2026, 02:24:PM



หัวข้อ: นี่ฉัน...เดินทางมาถึงจุดที่คิดถึงใครบางคน?
เริ่มหัวข้อโดย: เปลวเทียนเปลี่ยนสี ที่ 10 มีนาคม 2026, 02:24:PM
(https://i.etsystatic.com/45290964/r/il/0e3104/5637231906/il_fullxfull.5637231906_nx21.jpg)

เกิดปัญหา กับหัวใจ กับความรู้สึก
ตั้งคำถาม  ตามส่วนลึก ตรึกตรองหา
นี่ตัวฉัน?  เดินทางมาถึงจุด?  ที่หยุดเวลา?
คือความรู้สึกห่วงหา...คิดถึงทุกครา...ที่ต้องห่างไกล




หัวข้อ: Re: นี่ฉัน...เดินทางมาถึงจุดที่คิดถึงใครบางคน?
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 10 มีนาคม 2026, 02:44:PM
(https://s.isanook.com/ca/0/ud/281/1407768/istock-1288583598.jpg?ip/crop/w670h402/q80/jpg)

ไม่รู้ว่า...ความผูกพันธ์...เติบโตขึ้นมาแค่ไหน
ไม่รู้แม้กระทั่ง..."จุดเริ่มต้น"...คืออะไรด้วยซ้ำ
จนผ่านมา...กลับฝังฝากเป็นร่องรอยความจดจำ
ภาพ...ทุกการกระทำ..และถ้อยคำสนทนา

ไม่รู้ว่า...วันหนึ่ง....ฉันต้องเป็นฝ่ายนั่งคิดถึง
ยินยอมให้ความรู้สึกฉุดดึง...เพื่อกลับไปหา
คิดถึงวันนี้...คิดถึงเมื่อวาน...คิดถึงทุกเวลา
และไม่รู้ด้วยซ้ำว่า...จุดหมายปลายทาง...
...เค้าจะรับไว้...หรือไม่...อย่างไร...

(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/64ae606ed7e76e2262d4e67c/iPhone/013.png?v=1)


หัวข้อ: Re: นี่ฉัน...เดินทางมาถึงจุดที่คิดถึงใครบางคน?
เริ่มหัวข้อโดย: เปลวเทียนเปลี่ยนสี ที่ 10 มีนาคม 2026, 02:52:PM
(https://tse4.mm.bing.net/th/id/OIP.N3lYsAvxTczbLZYhbbaYFwHaHa?pid=ImgDet&w=199&h=199&c=7&dpr=1.4&o=7&rm=3)

เพิ่งรู้ว่าการคิดถึงใคร....ต้องใช้ใจไปกับความทรมาน
เพิ่งรู้ว่าวันเวลาที่ผันผ่าน...ฉันจดจำภาพเธอไว้มากแค่ไหน
เพิ่งรู้สึกจริงๆว่าที่ผ่านมา...ฉันเผลอเก็บเศษเสี้ยวทุกสิ่งไว้กับใจ
ความคิดถึงที่มากไป....ทำให้ใจฉันไม่คุ้นชิน



หัวข้อ: Re: นี่ฉัน...เดินทางมาถึงจุดที่คิดถึงใครบางคน?
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 10 มีนาคม 2026, 03:15:PM
(https://img.youtube.com/vi/krlyxKNuLTA/0.jpg)

ปล่อยให้ความคิดถึงเดินทาง
พร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจจบสิ้น
ปล่อยให้หัวใจมีอิสระมากพอที่จะโบยบิน
ได้ไปแตะทั้ง โขดหิน สายลม และหาดทราย

จะคิดถึง.....ให้ดีที่สุด
เพราะตัวเราไม่อาจเร่งรุดจนไปถึงซึ่งจุดหมาย
และสำคัญมากพอที่จะ"คิดถึง"ได้เต็มหัวใจ
มันไม่มีเหตุผลอะไร....ที่จะทำให้"หยุด"คิดถึงได้เลย

(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/61c2c3c5201b4c6cc07ad19c/iPhone/017.png?v=2)