ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

       
กลบทลูกระนาด

ประดิษฐ์โดย คมทวน คันธนู กวี นักเขียน

เงาใจ

หญิงคนนั้นวันนี้ที่เธอนั่ง
อย่างผิดหวังหวาดหวั่นอกสั่นไหว
เธอนั่งลงคงล้าท่าอาลัย
ดูแล้วใจเจ้าเจ็บเจ็บปวดจริง

นึกถึงคำล้ำค่าน่ามาคิด
ทุกชีวิตวนเวียนเรียนเดินวิ่ง
ในบางทีมีทุกข์ถูกทอดทิ้ง
ขอหยุดนิ่งสักนิดของจิตนึก

ขณะหนึ่งซึ่งนับว่ารับหนัก
ก็เพียงสักสิ่งเศร้าเรารู้สึก
น้ำตาหลากหลั่งไหลในส่วนลึก
กลั้นสะอึกกับอกฟกช้ำเอง

แต่นกกาพากันร้องกึกก้อง
มองหาช่องโฉบเฉี่ยวเที่ยวโฉงเฉง
เช้าบินผล็อยคอยโผล่โห่ร้องเพลง
ไม่วังเวงเหว่ว้าถลาวน

ดูดั่งนกผกไหนไม่หนักหนา
หอบหญ้าฟางกลางฟ้าฝ่าเมฆฝน
ทยอยทำนำทางอย่างอดทน
ค่อยค่อยขนคาบของยองเป็นคอน

           ครูแดง

ผังกำหนด
สัมผัสอักษรคำที่ 3, 5, 8 ตลอดสำนวน

(https://i.ibb.co/d48WwTRr/41-20260228182114.png) (https://ibb.co/pjY0B7Sx)