พิมพ์หน้านี้ - ปราการด่านสุดท้าย

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => คำคม+คำสุภาษิต+คำพังเพย => ข้อความที่เริ่มโดย: PIKuL ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2026, 08:01:AM



หัวข้อ: ปราการด่านสุดท้าย
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2026, 08:01:AM
(https://img.freepik.com/premium-photo/large-tree-with-lot-roots-middle-it_871710-10464.jpg)

ปราการด่านสุดท้าย

ดั่งต้นไม้ไชชอนซ่อนรากลึก
เราเรียกว่า"จิตสำนึก"ในหน้าที่
แตกสาขาทั้งบน-ล่างอย่างปราณี
ทั้งผืนแผ่นดินดี...ใต้ร่มเงา

ประคองชีพสรรพสัตว์ทั้งชีวิต
มอบอุทิศแด่โลกอันอับเฉา
โล่กำบังม่านฟ้ายามหม่นเทา
เพื่อต้นกล้า..แห่งวัยเยาว์ได้ก้าวเดิน

โบกสะบัดพัดไกวไหวระรื่น
ยามสายลมชมชื่นสรรเสริญ
อุปสรรคหนักหนากล้าเผชิญ
เพื่อมุ่งหมายความเจริญ...ให้แผ่นดิน

คอยยินดีปรีดายามลาจาก
เพื่อฝังฝากเมล็ดพันธุ์หว่านทั่วถิ่น
คอยฟังเสียงร่ำไห้ยามได้ยิน
ก่อนพวกเจ้าจะโบยบินสู่ถิ่นไกล

ปรารถนาเพียงแค่....มีความพร้อม
ทั้งนอบน้อม กตัญญู ยามเติบใหญ่
อย่าลืมทดแทนคุณหนุนอำไพ
ด้วยการแผ่กิ่งก้านใบในดินแดน

เมื่อสิ้นสุดสงสารที่เวียนว่าย
ช่วงเวลาสุดท้ายไร้แบบแผน
คงเหลือไว้ให้เห็นเป็นแบบแปลน
ลึกถึงแกนสำนึก....ความเป็นครู.

พิกุลแก้ว


(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtwcoX7oCwOPLJWC9JfRj9P3gBCxlvcUj85z3_fwcvR02zkSm4M5FlfKmRm73lXoijCu20O3kiLhbkX41SCvYQCKKZKpP01ApsHwbpOfDuX0D7rN0e7GavxqygS1t-rN7qt0AI3B5E8MA/s320/original_41d62a.gif)