ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

หอมแพรผ้า ขาวม้าตาก กลางแดดผาย
ตั่งผู้เฒ่า นั่งเหลาไม้ ใต้ร่มฝัน
แผ่วกระทบ ดอกหญ้าลอย เรื่อยรำพัน
เพียงรำเพย ใจแห่งวัน... ก็รำลึก
บนดินผึ่ง ถึงหลังคา เนื้อ-ปลาย่าง
วางเรียงแดด แผดกาง อย่างสำนึก
เช้าค่ำเห็น เงาคนเก็บ แฝงรู้สึก
บ้านป่าดง สะท้อนดึก... ดื่นความจน
เสียงไก่ป่า ไก่เถื่อน สะเทือนขัน
กลิ่นไม้หวน ลมวูบผ่าน ซ้ำพันหน
ควันเอื่อยขึ้น นกผ่านฟ้า บันดาลดล
บันดาลแดด บันดาลคน... บนกันดาร

" เคยอุ่นแดด ที่บ้านป่า "