พิมพ์หน้านี้ - ไก่ได้พลอย

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => คำคม+คำสุภาษิต+คำพังเพย => ข้อความที่เริ่มโดย: บัณฑิตเมืองสิงห์ ที่ 27 กันยายน 2010, 12:30:AM



หัวข้อ: ไก่ได้พลอย
เริ่มหัวข้อโดย: บัณฑิตเมืองสิงห์ ที่ 27 กันยายน 2010, 12:30:AM
(http://www.uppicweb.com/x/i/iq/236images.jpg)

ไก่ได้พลอย

๏ สุภาษิต ไก่ได้พลอย ทยอยเล่า
แฝงด้วยเชาว์ เย้าความคิด พินิจเรื่อง
เติมปัญญา พาสนุก สุดประเทือง
เล่าเป็นเครื่อง ชูใจ ในนิทาน

๏ มีพ่อไก่ ตัวหนึ่ง ซึ่งมาพร้อม
ด้วยแม่จอม ขวัญเอย แม่ไก่ขาน
คุ้ยเขี่ยขุด แสนสุด จะชำนาญ
มันเชี่ยวชาญ หาข้าวเม็ด เมล็ดพันธุ์

๏ มีวันหนึ่ง พ่อระกา หาอาหาร
แสงตระการ แวววับ จับสีสัน
ไก่เห็นพลอย ตรงหน้า ค่าอนันต์
ตำรานั้น ลั่นว่าไก่ ไม่รู้กล

๏ แต่กลอนนี้ ชี้ให้ เป็นบทสอน
ให้เป็นตอน ไก่ฉลาด คาดรู้ผล
ให้พ่อไก่ ได้คิด เมื่อได้ยล
รู้ถึงผล ยลค่า ราคาพลอย

๏ สักครู่หนึ่ง มันเอียงหัว ตัวยืนนิ่ง
พิเคราะห์สิ่ง ด้านหน้า ท่าทีค่อย
ถ้าเป็นคน ผลคือเก็บ ไม่หลุดลอย
ค่าเพชรพลอย มากมี เปรมปรีดา

๏ พ่อไก่พูด พลอยนั่นหนา ไม่ได้ใช้
แล้วทำไม ข้าฯควร ครวญครางหา
หรือจะเอา เงาพลอย คล้อยแต่งตา
หมดราคา ข้าฯนี้ หาใช่คน

๏ หากพลอยเปลี่ยน เป็นข้าวให้ ไม่จำกัด
โสมนัส ชัดแจ้ง ประสิทธิ์ผล
เกิดเป็นไก่ ได้ข้าว แสนสุขจน
ไม่หมองหม่น ข้าวมีค่า มากกว่าพลอย

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_017.gif)

บัณฑิตเมืองสิงห์


หัวข้อ: Re: ไก่ได้พลอย
เริ่มหัวข้อโดย: สมนึก นพ ที่ 19 ธันวาคม 2010, 07:33:AM
คนโบราณ กล่าวไว้ ให้ได้คิด
สุภาษิต อ่านเล่น เป็นบทสอน
คุณบัณฑิต เล่าใหม่ ใช้คำกลอน
ตามขั้นตอน เรื่องเก่า เอาแฝงมา

ไก่เจอพลอย คอยจ้อง มองเห็นแล้ว
แสงวับแวว ประกาย ท้าทายหนา
แต่เมินไป มันไร้ ซึ่งราคา
ปรารถนา ยามนี้ คือมีกิน

ซึ่งผิดกับ กิ่งก่า ท่าผยอง
สวมสร้อยทอง โชว์ตัว ทั่วทุกถิ่น
อยู่ที่สูง ไม่กล้ำ เหยียบย่ำดิน
ชีวิตสิ้น ย่อยยับ ดับชีพลง

ด้วยตัวหนอน กิ้งกือ คืออาหาร
มันมองผ่าน ต่ำไป จิตได้หลง
ประเมินค่า ต่างกัน ไม่มั่นคง
น่าคิดปลง ได้นา หาที่ควร.