~*~ ในห้วงแห่งกาลเวลา ~*~
ชุมชน บ้านกลอนไทย
18 สิงหาคม 2019, 08:41:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ~*~ ในห้วงแห่งกาลเวลา ~*~  (อ่าน 312 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
17 มกราคม 2019, 05:54:AM
วลีลักษณา
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 149
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 370

สร้อยศิลป์จินตกานท์ โดยวลีลักษณา


เว็บไซต์
« เมื่อ: 17 มกราคม 2019, 05:54:AM »
ชุมชนชุมชน

๐ สิ้นเม็ดฝนหล่นพรม ยัง ลมพัด
พฤกษ์สะบัดใบลู่อยู่ไหวไหว
เบื้องบนสูรย์พรายฟ้าอ่าอำไพ
โอนอุ่นไออาบทามวลมาลี-

๐ พลอดหยาดน้ำราวเพชรเรียงเม็ดพร่าง
พรายอยู่ค้างบางมาลย์ตระการสี
อีกหน่อยคงเผือดสิ้นสูญอินทรีย์
งามจะลี้ลับล่วงพ้นห้วงกาล

๐ ฤามีเพียงภาพเหลือไว้เจือจิต
ให้เพ่งพิศเพลินตาแล้วพล่าผลาญ
ฤามีเพียงให้จำเป็นตำนาน
รอจะรานแหลกลงไม่คงทน

๐ ผ่านมาแล้วลับล่วงดั่งลวง-หลอก
ค่อยหลุดลอกเลือนลายกลับกลายหม่น
แปรเปลี่ยนความงดงามแทรกทรามปน
ที่สุดแล้วรานป่นเมื่อชนปลาย

๐ หามีใดมั่นคงดำรงอยู่
ผันมาสู่ พรากพ้น ค่อยวนหาย
เห็นแต่เพียงภาพรางที่วางราย
คว้าด้วยหมายยึดครองก็ล่องลอย

๐ รื่นริ้วลมตลบลำอีกคำรบ
ฟ้ายามพลบหม่นเทาดูเหงาหงอย
พุดตาลไหวลมพลิ้วลู่ลิ่วพลอย-
ดอกชมพูค่อยค่อยทยอยโปรย-

๐ กลีบบอบบางคว้างวนพลิ้วหล่นดื่น
เกินจะขืนกาลทอน อ่อนละโหย
งามถึงคราพ้นช่วงย่อมร่วงโรย-
ยิ่งลมโชยริ้วผ่านยิ่งรานรอน

๐ ที่เคยชุ่มหยดน้ำจนฉ่ำช่อ
ขาวลออสดสล้างกลางแดดอ่อน-
ของยามเช้าเร้าเร่งเพลงภมร
บัดนี้ร่อนร่างหายเมื่อปลายวัน

๐ สงัด สงบ พลบค่ำฟ้าคล้ำหม่น
พรากอำพนอำพรางทุกอย่างผัน
แปรเปลียนปรับลับลาพร้อมสายัณต์
รอให้จันทร์ลอยดวงแต่งสรวงแทน

๐ ปลายวรรษาฟ้าสั่งประดังฝน
เดือนฤาพ้นเมฆมัวบังทั่วแถน
ดาวก็หลบดวงสิ้นในถิ่นแมน
เฉกเช่นแดนดานทรวงสูญดวงโคม

๐ แล้วเหมือนกาลผันวนมาชนรอบ
แม้ว่าขอบเขตสรวงร้างดวงโสม
แต่แสงหนึ่งกลับวูบลำลูบโลม
ขับไล่โทมนัสจนพลัดทาง

๐ อบอุ่นเริ่มโอบเอื้อด้วยเยื่อใย
แสงแห่งใจเรื่อรุ้งดุจรุ่งสาง
พร้อมพรั่งมวลมาลีคลี่กลีบบาง
สดสล้างกลางแดดที่แวดล้อม

๐ ลมรำพายบ่ายโบกกรรโชกสาย
กรุ่นกำจายมวลมาลย์ก็ซ่านหอม
เบื้องหน้าล้วนดอกดวงพวงพยอม
ไหวลู่น้อมกิ่งก้านละลานตา

๐ ไม่คิดว่าคืนวันที่ผันผ่าน
นับเนิ่นนานเกินทนจะค้นหา
ฤาเพราะความผูกพันในสัญญา
ร้อยมรรคาชีวิตมาชิดกัน

๐ แม้ว่าพลัดพรากพ้นยังวนย้อน
ลอบอาวรณ์อาลัยแต่ในฝัน-
เกรงเผยถ้อยวาทีจะมีอัน
สิ้นสุดความสัมพันธ์ของวันวาน

๐ ครั้นปรากฏกายขวางแล้วอย่างนี้
พร้อมไมตรีหนักแน่นเป็นแก่นสาร
จึงขอมอบชีวิตจวบปลิดปราณ
ฝากชีพคล้องท่องกาลผสานกรรม

วลีลักษณา
๑๖ มกราคม ๒๕๖๒
ที่มา
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=waleelaksana&month=01-2019&date=16&group=26&gblog=120

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : hort39, พี.พูนสุข, สดายุ, masapaer, รพีกาญจน์, victoria's secret, ไผ่เดียวดาย

ข้อความนี้ มี 7 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

รวมกลอนวลีลักษณา
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=waleelaksana
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s