๐๐ พลังกาพย์..พลังใจ ๐๐
ชุมชน บ้านกลอนไทย
14 พฤศจิกายน 2018, 09:25:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ๐๐ พลังกาพย์..พลังใจ ๐๐  (อ่าน 600 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
08 ตุลาคม 2018, 01:09:PM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1261
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,009


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« เมื่อ: 08 ตุลาคม 2018, 01:09:PM »
ชุมชนชุมชน



              ๐๐ โชติช่วงดวงจินต์  ๐๐
                    ..กาพย์ฉบัง ๑๖..
                

    ๏ บัวอรุณกรุ่นกลิ่นรินระรวย
กาบกลีบจีบสวย
ซ้อนซับซ่อนสร้อยร้อยหวาน

    ๏ สายลมล่องลิ่วพลิ้วผ่าน
พรมเพลินเนิ่นนาน
เนื่องนับวันคืนรื่นเรียง

    ๏ ฟ้าใสใจชื่นตื่นเสียง
วิหคปร๋อคลอเคียง
จากคบเจื้อยแจ้วแพร้วคำ

    ๏ บัวเพ็ญเย็นฉายพรายฉ่ำ
กาบก่ายส่ายรำ
แย้มรับพรพราวกราวฝน

    ๏ ดอกใบบานแบ่งแข่งตน
หอมอวลชวนยล
ชูระยับยวนจิตพิศตาม

    ๏ ดอกเผยเอ่ยถ้อยร้อยความ
มากเคล็ดเกร็ดงาม
เงยงอกอวดฝักหักกิน

    ๏ ชมบัวทั่วไทยใสสินธุ์
อิสระดวงจินต์
บรรจบส่งใจถึงใจ

    ๏ ล่องเรือเอื่อยโอบโฉบใบ
ตูมบานแกว่งไกว
เอื้อมกอดปลอดโปร่งโล่งอุรา..๚ะ๛



*กำหนดให้  วรรคที่ ๓  คำที่ ๒ ของทุกบท  รับสัมผัสอักษรด้วยคำตาย..

                             ..พี.พูนสุข..

                 

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : กิติราช ทับทิม, สดายุ, รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 3 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
27 ตุลาคม 2018, 08:59:PM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1261
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,009


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #1 เมื่อ: 27 ตุลาคม 2018, 08:59:PM »
ชุมชนชุมชน



                  ๐๐ แดนพร่างพริบ.. ๐๐
              

..กาพย์ยานี..
   ๏ ท่ามกลางรัตติกาล
ต้นตระหง่านแสงวิจิตร
ไหววาบกิ่งทาบชิด
พิศเสลาเงาชีวา
   ๏ พลิ้ว พลิ้ว ลิ่วลมลู่
ใต้ลำพูเหมือนมีตา
ส่องแสงแห่งวิญญาณ์
ป่าเรืองพร้อยหิ่งห้อยฉาย
   ๏ แลไปน้ำใสนิ่ง
ริมตลิ่งก่อเกิดกาย
ผุดว่อนร่อนเรียงราย
พรายพร่างพริบระยิบชล ฯ
 
..กาพย์กลบทอัษฎางค์ดุริยา..
    ๏ แสงทิพย์ระยิบทาบ           ฟ้าวาบ-ระยับไหว
กายเพิ่งระเริงไพร                     บินว่ายระร่ายวน
ราวนัยน์ระไวนิจ                       ส่องทิศ-ระเรื่อยทน
ชิดห่างระหว่างหน                    พรึ่บ! ตื่นระรื่นตา

     ๏ ปลุกชีพประทีปชัฏ           ฉายผลัด-ประดับพง
เลื่อมลายประกายหลง               แหงนเห่อประเพ้อหา
หิ่งห้อยประดอยเหิน                 จ้องเพลิน-ประไพภา
ผลุบทำประจำท่า                       ฝังตมประสมตัว 

    ๏ ต้นครองสนองคู่                 ลำพู-สล้างพรรณ
ใบซ้อนสลอนสรร                      เกาะก่ายสลายกลัว
จันทร์สวยสลวยแสง                  อ่อนแรง-สลับหลัว
ริมธารสราญทั่ว                         บินพล่านสะคราญเพ็ญ
 
    ๏ หิ่งห้อยชม้อยหา                 เพื่อนยา-ชะลอไย
ฟ้อนฟายชม้ายไฟ                      วูบปลาบชะงาบ-เป็น
แสงสี-ชะดีสุข                            หลงขุก-ชะร้ายเข็ญ
ร่อนย้ำฉะฉ่ำเย็น                         กลัวกล้าชะตากรรม
   
    ๏ โลกสร้างกระจ่างสรรพ์          โลกปัน-กระจายปรีดิ์
หลากชวนกระบวนชี้                     ต่อเนื่องกระเตื้องนำ             
แม้น้อยกระจ้อยนิด                        ชวนคิด-กระตุ้นคำ
หวังจบกระทบจำ                           ใจปริ่มกระหยิ่มโปรย ๚ะ๛

                    "หิ่งห้อยจ้ะหิ่งห้อย..."
                            ชอบใจๆ
 
                         ..พี.พูนสุข..

       

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 1 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
31 ตุลาคม 2018, 08:34:AM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1261
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,009


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #2 เมื่อ: 31 ตุลาคม 2018, 08:34:AM »
ชุมชนชุมชน



              ๐๐ สว่างตา..สว่างใจ.. ๐๐
                         ..กาพย์พรหมคีติ..
                 (เสียงขับอันไพเราะประเสริฐยิ่ง)

    ๏ คำหอม กรุ่นกล่อมขวัญ                ชื่นชีวัน สื่อสร้อยสาน
พรูพรั่ง เสียงกังวาน                             ปลื้มเปรมรับ จับดวงมน
หยาดทิพย์ พริบพร่างหยด                   ดื่มด่ำรส ดั่งน้ำฝน
เอิบอาบ กำซาบตน                               เปิดใจรู้ สู้ต่อไป..

    ๏ ศรัทธา เพิ่มกล้าแกร่ง                  คลายล้าแรง มิท้อใด
 กราบพระ อุบะไหว                            อุบลแย้ม แชล่มพราย
 มุ่งมั่น กลั่นกรองกานท์                      เพียรขับขาน ไม่ห่างหาย
หวังแค่ แพร่กำจาย                             ร้อยเรียงคำ ไทยธำรง..

    ๏ บรรจบ ครบเจ็ดปี                      สรรค์ไมตรี ศานต์ยืนยง
เช้า, ค่ำ ยังจำนง                                 เฝ้าสรวลเส ร่วมเฮฮา
แรงใจ ใส่เต็มร้อย                              เป็นสาวน้อย มากพรรษา
มีสาม นามปากกา                             ฝากรอยเขียน หมุนเวียนวาง..

    ๏ สังขาร เหนื่อยงานหนัก             ประท้วงพัก หยุดอำพราง
ตาซ้าย คล้ายเลือนราง                      แสงพร่ามัว กลัวไม่เห็น
หาหมอ ต้อกระจก                            ไม่ตระหนก เพราะจำเป็น
ทุกคำ ชุ่มฉ่ำเย็น                               จากมวลมิตร พิชิตใจ..

    ๏ ขอบคุณ อบอุ่นเอื้อ                   คอยกูลเกื้อ สุขแจ่มใส
สู่ทาง สว่างนัยน์                              หมอเปลี่ยนเล็นส์ เห็นทันที
สองข้าง สว่างจ้า                              สวมแว่นตา เสริมราศี
โอ้โห..โก้ดูดี                                     เพื่อนเกรียวกราว ราวดารา ๚ะ๛

                                  ชอบใจๆ

๑ บทมี ๘ วรรค  วรรคหน้า ๕ พยางค์  วรรคหลัง ๖ พยางค์ 
เมื่อนำกาพย์ยานีมาเรียงต่อกัน ๒ บท จะเป็นกาพย์พรหมคีติ ๑ บท นั่นเอง


                                        ..พี.พูนสุข..

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 1 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s