โคลงสี่ดั้น
ชุมชน บ้านกลอนไทย
23 กรกฎาคม 2018, 01:40:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Like เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: โคลงสี่ดั้น  (อ่าน 3337 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
27 เมษายน 2015, 11:52:PM
toshare
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 292
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,882



« เมื่อ: 27 เมษายน 2015, 11:52:PM »

โคลงสี่ดั้น ต่างจาก โคลงสี่สุภาพ ที่สำคัญคือ

๑) ต้องแต่งอย่างน้อย ๒ บท


โคลงดั้น วิวิธมาลี
รักจริง....ให้อภัย

....รักจริงจักเปี่ยมล้น..............ให้อภัย
ผิดจึ่งละจดจำ.......................มากน้อย
ชั่วใช่ปล่อยปะไป...................อาละวาด
คุมแนะ-ตะล่อมคล้อย-โน้ม.......สู่ธรรม

....ลงทัณฑ์โทษใช่แก้............ปัญหา
สอนสั่ง”ปันรัก”นำ..................ชั่วพ้น
“แบบอย่าง”ดุจดารา................กระจ่างจิต
พลาดผิดทุกข์ท้นแท้...............เมตตา

คำท้ายสุดของบทแรก ส่งสัมผัสไปที่ คำที่ ๕ บาทที่ ๒ ของบทถัดไป จะเรียก โคลงดั้นวิวิธมาลี
คำท้ายสุดของบทแรก ส่งสัมผัสไปที่ คำที่ ๔ บาทที่ ๒ ของบทถัดไป จะเรียก โคลงดั้นจัตวาทัณฑี
คำท้ายสุดของบทแรก ส่งสัมผัสไปที่ คำที่ ๓ บาทที่ ๒ ของบทถัดไป จะเรียก โคลงดั้นตรีพิธพรรณ


๒) โคลงสี่ดั้น บังคับ เอก ๗ โท ๔ เหมือนโคลงสี่สุภาพ

ต่างที่ โท ในวรรคท้าย บาทที่ ๔ ย้ายมาอยู่ วรรคหน้า เกิด โทคู่
และเราอาจเพิ่มความไพเราะได้โดย สัมผัสสระ หรือ สัมผัสอักษร
(ตัวอย่าง ยกแสดงเพียงบทเดียว)


....การเมืองใช่เข้าร่วม............กอบโกย
ประโยชน์ได้แต่ตน.................พวกพ้อง
เงินทองเกียรติได้โดย..............สุจริต
ปวงเทพประชาซ้องร้อง.............สดุดี

๓) การมี โทคู่ ทำให้เกิดคล่องตัวในการ รับสัมผัส
โดยอาจรับที่ คำที่ ๔ หรือ คำที่ ๕ ก็ได้

ยกนิ้วให้ ... โดย : รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
18 กรกฎาคม 2018, 10:38:AM
toshare
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 292
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,882



« ตอบ #1 เมื่อ: 18 กรกฎาคม 2018, 10:38:AM »


โคลงดั้นวิวิธมาลี


....รักจริงจักเปี่ยมล้น..............ให้อภัย
ผิดจึ่งละจดจำ.......................มากน้อย
ชั่วใช่ปล่อยปะไป...................อาละวาด
คุมแนะ-ตะล่อมคล้อย-โน้ม.......สู่ธรรม
....ลงทัณฑ์โทษใช่แก้............ปัญหา
สอนสั่ง”ปันรัก”นำ..................ชั่วพ้น
“แบบอย่าง”ดุจดารา................กระจ่างจิต
พลาดผิดทุกข์ท้นแท้...............เมตตา

....ชั่วใช่ฟ้ากลั่นแกล้ง.............ติดตัว
สำนึก ฝึกเลิกลา....................ละเว้น
ดูแลจิตจากมัว......................มืดบอด
ปฏิบัติเข้มเค้นร้าย.................ชั่วหาย
....ดีอาจปรากฏช้า.................อย่ากลัว
“รู้ตื่น”มิมีสาย.......................ไป่ท้อ
ธรรมขจัดขมุกขมัว.................เจิดจรัส
ชีพใช่เล่นล้อฉะนั้น.................มั่นธรรม

ยกนิ้วให้ ... โดย : hort39, @free, รพีกาญจน์, วลีลักษณา

ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
18 กรกฎาคม 2018, 07:51:PM
@free
Special Class LV2
นักกลอนผู้ก้าวสู่โลกอักษร

**

คะแนนกลอนของผู้นี้ 65
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 242



« ตอบ #2 เมื่อ: 18 กรกฎาคม 2018, 07:51:PM »




รักเติมใจห่วงเจ้า     เต็มทรวง
คำพี่คือสัญญา         เชื่อได้
นานวันว่ายังหวง      ขวัญพี่
มอบสิ่งดีให้ไว้          ต่างหวัง

ผูกพันใจอย่าได้              ลืมเลือน
ใจส่งเป็นพลัง                 เพื่อนแท้
เพียงพอสั่งหวังเตือน      ชมชื่น
รักร่วมกันนั้นแก้               ฝ่าฝัน






      

    

ยกนิ้วให้ ... โดย : กล้วยไม้ ไร้กลิ่น, รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s