เรื่องสั้น พระอภัย
กลอน ชุมชนชาวกวี บ้านกลอนไทย
18 ธันวาคม 2017, 07:56:pm *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Like เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 [2]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องสั้น พระอภัย  (อ่าน 43642 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
24 สิงหาคม 2015, 09:45:pm
(พระอภัย)
Special Class LV1
นักกลอนผู้เร่ร่อน

*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 31
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 210


ฐิติุวุฒิ อินทรเเก้ว จ.ระยอง อ.บ้านฉาง


« ตอบ #20 เมื่อ: 24 สิงหาคม 2015, 09:45:pm »

ศิลปะ
ควันสีเทาล่องลอยเหนือศรีษะ เหมือนจอมขมังเวทย์กำลังสูบวิญญานคนผู้นั้นภายในห้องสี่เหลี่ยมดุจถ้ำสำหรับนักภาวนา นักพรตผู้หนึ่งนั่งสมาธิด้วยท่ายองๆปลดปล่อยจินตนาการอันวิจิตรยาวไกลดุจห้วงมหรรณพ กลุ่มควันที่คละคลุ้งบดบังเหมือนม่านหมอกบนขุนเขาเปรียบเหมือนคนผู้นั้นทอดดูความงามของพระอาทิตย์ตกบนยอดคีรี ช่างเป็นอารมณ์สุนทรีย์อะไรจะปานนั้น นักบำเพ็ญเช่นข้าพเจ้าพลังจิตมิเเก่กล้าถึงขั้นนั้นเพียงสูดดมกลิ่นไอก็เเทบสำลัก ....การสูบบุรี่เเม้จะมีขอเสียเเต่ก็เป็นศิลปะที่เพริดเเพร้วพิสดารยิ่ง
(พระอภัย)


 เอ้อ..จริงว่ะ

ยกนิ้วให้ ... โดย : ชลนา ทิชากร, รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
หลักการแนะนำ,วิจารณ์บทกลอนของท่านอื่น
บันทึกการเข้า

พระอภัย
11 กันยายน 2016, 10:40:pm
(พระอภัย)
Special Class LV1
นักกลอนผู้เร่ร่อน

*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 31
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 210


ฐิติุวุฒิ อินทรเเก้ว จ.ระยอง อ.บ้านฉาง


« ตอบ #21 เมื่อ: 11 กันยายน 2016, 10:40:pm »

บันทึกทหารใหม่ สถานี๔

     เเนวยิงติดทีนเขา หมวด๓หมวด๔ประจำเเนวยิง ด้วยปืน ปลย.ทราโวร์กว้างปากลำกล้อง๕.๕๖มิลลิเมตร  ที่ระยะยิง๒๕เมตร พลทหารประจำกระสอบทราย๒๕จุด จำนวน๓ชุด  เวลานั้นสายฝนกระหน่ำเทกระจาดจากฟากฟ้าจนมองเห็นหุบเขาเบื้องหน้าเลือนลาง  พลทหาร๘๗ นาย ต้องรีบหลีกหลบใต้ร่มหลังคาเเนวยิง ภายใต้ชุดพรางกระนั้นความหนาวเหน็บยังเล็ดรอดผ่านมาได้  พื้นทรายเต็มไปด้วยรอยเท้าพลทหารที่ย่ำเหยียบระเกะระกะ เมื่อสัมผัสทรายยังนำความเย็นติดมือ

    ชั่วครูให้หลัง ผู้หมวดผิวดำเเดง รูปร่างท้วม ลุกบิดขี้เกลียดฝ่าละอองฝนที่เริ่มซบซาลง พูดอย่างอารมณ์ดีเเต่น่าเกรงขามว่า "สบายดีหรือ" พลทหารขานรับพร้อมกันว่า "สบายดี"กึกก้องไปทั้งหุบเขา

    เมฆดำละลายพร้อมหยาดฝนเม็ดสุดท้าย
พลทหารเริ่มประจำเเนวยิงทั้ง๒๕จุด ด้วยท่านอนยิง สายตาพลทหารเปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็นเเละมุ่งมั่น  ประทับปืนกดเข้าซอกไหล่ หลับตาซ้ายเล็งด้วยสายตาขวา หัวใจเต้นระทึก หายใจเข้าปอดลึกๆเเละค่อยๆผ่อนเมื่อพร้อมเหนี่ยวไก
สิ้นค่ำสั่ง"เริ่มยิง"ของหัวหน้าสถานี เพียงไม่กี่อึดใจ หลังปล่อยลูกเลื่อน ปลย.ทราโวร์ก็เเผดเสียงสนั่นลั่นขุนเขา มหรสพเเห่งความหูดับตับไหม้เริ่มขึ้นเเล้ว เสียงกระสุนวิดวิ้วทะยานฝ่าอากาศไล่หลัง ปอกกระสุนร้อนๆกระดอนจากช่องคัดปอก เศษดินทรายกระจายฟุ้งอบอวลในอากาศ

   เมื่อเป็นครั้งเเรกพลทหารส่วนใหญ่เก่ๆกรังๆจัดท่ายิงไม่ได้สักที จนผู้ฝึกเรียกพวกเราว่า"มือสไนเปอร์"เพราะเล็งนานไม่ยิงสักที บางคนประทับเล็งนานโข กลับเป็น"มือปืนเป้าสะอาด"ซึ่งทางธรรมถือว่าเป็นสิ่งดีไม่ได้ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตหรือเป็นพวกทำบาปไม่ขึ้น ต่างกันเมื่อเป็นทหารย่อมมีบทลงโทษ โดยการยืนกอดเสาหันก้นรับท่อนไม้ไม่ใช่สิต้องเรียกว่าท่อนซุงจากเพชรฆาตซึ่งล้างมือรออยู่เเล้ว สิ้นเสียงปืนสงบตามด้วยเสียงสั่นสะเทือนของเสาหลังคาเเละเสียงซู๊ดดอ๊าซี๊ดดดโอ้ยของพลทหาร
 เป็นภาพประทับตูดมิรู้ลืมเลยท่านๆเอ๋ยยยย
(พระอภัย)
 ปวดขี้อ่ะ โอว์...มายก็อด ลาตายดีกว่าตู
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06 มกราคม 2017, 10:46:am โดย (พระอภัย) »

ยกนิ้วให้ ... โดย : ชลนา ทิชากร, รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

พระอภัย
หน้า: 1 [2]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

คำคม    ทํานายฝัน    ดูดวง    กราฟชีวิต       กลอน วิธีลดน้ําหนัก ทำนายความฝัน คําคมโดนๆ

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s