สัมผัสระหว่างบท (กลอนสุภาพ)

สัมผัสระหว่างบท (กลอนสุภาพ)

<< < (3/6) > >>

♥ กานต์ฑิตา ♥:

สัมผัสกลอนตอนเหงาเมาความรัก
คงยากนักจักคลายสหายเอ๋ย (นี่ผมยังรับสัมผัสระหว่างบทนะครับ)
สัมผัสนางตอนเมาเราไม่เคย
แค่หวังเชยชิดกันฝันเรื่อยมา

สัมผัสระหว่างบทคือบทไหน
ตอบกันไปไม่ตรงงงหนักหนา
เป็นบทกลอนหรือบทรักหนักอุรา
ใครนะพาให้หลงลงทะเล?

 emo_82

คนอย่างป๋าหนักแน่นดุจแผ่นหิน
ยังไม่ชินหรือไรจึงไขว้เขว
ใครจะพาใครไปได้ฮาเฮ
กลอนอย่าเป๋แล้วกันไม่งั้นเคือง


 emo_100

ระนาดเอก:
สัมผัสกลอนตอนเหงาเมาความรัก
คงยากนักจักคลายสหายเอ๋ย (นี่ผมยังรับสัมผัสระหว่างบทนะครับ)
สัมผัสนางตอนเมาเราไม่เคย
แค่หวังเชยชิดกันฝันเรื่อยมา

สัมผัสระหว่างบทคือบทไหน
ตอบกันไปไม่ตรงงงหนักหนา
เป็นบทกลอนหรือบทรักหนักอุรา
ใครนะพาให้หลงลงทะเล?(ป๋าฮอท)

 emo_82


๐ เขียนกลอนสวยกลอนซึ้ง,ทะลึ่ง-หวาน
ลำดับถ้อยเนื้องานหว่านเสน่ห์
ใครอ่านเข้าก็สุขสนุกเฮ
สื่อไฉเฉเดินเรื่องประเทืองกลอน

๐ ฉันทลักษณ์ข้อห้ามยามที่เขียน
อย่านั่งเทียนฝ่ากฎพจน์ยานหย่อน
รักจะเล่นอย่าแปลงแผลงสุนทร
แต่งอักษรทุกคราอย่าลืมทวน(ข้อห้าม)..

ระนาดเอก

 emo_25

hort39:
อ้างจาก: kanthita ที่ 26 มิถุนายน 2011, 10:52:pm


สัมผัสกลอนตอนเหงาเมาความรัก
คงยากนักจักคลายสหายเอ๋ย (นี่ผมยังรับสัมผัสระหว่างบทนะครับ)
สัมผัสนางตอนเมาเราไม่เคย
แค่หวังเชยชิดกันฝันเรื่อยมา

สัมผัสระหว่างบทคือบทไหน
ตอบกันไปไม่ตรงงงหนักหนา
เป็นบทกลอนหรือบทรักหนักอุรา
ใครนะพาให้หลงลงทะเล?

 emo_82

คนอย่างป๋าหนักแน่นดุจแผ่นหิน
ยังไม่ชินหรือไรจึงไขว้เขว
ใครจะพาใครไปได้ฮาเฮ
กลอนอย่าเป๋แล้วกันไม่งั้นเคือง


 emo_100




สัมผัสรักไม่ติดต้องคิดหนัก
ก็เพราะเธอไม่รักไม่เอาเรื่อง
สัมผัสได้แต่เหงาช่างเปล่าเปลือง
ไม่ประเทืองอารมณ์ตรมอุรา

สัมผัสกลอนอกหักตอนรักคุด
เจ็บที่สุดสุดช้ำสมน้ำหน้า
เพ้อรำพันกลอนเศร้าเคล้าน้ำตา
เหมือนคนบ้าเมามายรักคลายคลอน

สัมผัสระหว่างบทคงหมดค่า
ก็เพราะว่าเธอไม่ซึ้งถึงอักษร
ที่ฉันเขียนย้ำย้ำพร่ำวิงวอน
ทุกบทกลอนทุกสัมผัสไม่รัดใจ


 emo_111

ไพร พนาวัลย์:

อ้างจาก: kanthita ที่ 26 มิถุนายน 2011, 10:52:pm


สัมผัสรักไม่ติดต้องคิดหนัก
ก็เพราะเธอไม่รักไม่เอาเรื่อง
สัมผัสได้แต่เหงาช่างเปล่าเปลือง
ไม่ประเทืองอารมณ์ตรมอุรา

สัมผัสกลอนอกหักตอนรักคุด
เจ็บที่สุดสุดช้ำสมน้ำหน้า
เพ้อรำพันกลอนเศร้าเคล้าน้ำตา
เหมือนคนบ้าเมามายรักคลายคลอน

สัมผัสระหว่างบทคงหมดค่า
ก็เพราะว่าเธอไม่ซึ้งถึงอักษร
ที่ฉันเขียนย้ำย้ำพร่ำวิงวอน
ทุกบทกลอนทุกสัมผัสไม่รัดใจ


 emo_111




น่าสงสารป๋าฮ็อทจะน๊อตหลุด
เพราะรักคุดคนงามติดตามใกล้
โถ ก็คนหูหนวก ตาบอด,ไง
ทั้งบ้า,ใบ้,รักไม่เป็นไม่เห็นทาง

ป๋าจงเก็บหัวใจให้ที่บ้าน emo_56
แล้วทำงานหาเงินไม่เดินว่าง
ให้เธอนั่งนับขวดที่ดวดวาง
จะรู้ว่า แม่นาง นั้นรักจริง  emo_10

 emo_55
"ปรางค์  สามยอด"

รักดอกจึงหยอกเย้า นะครับป๋า  emo_116

อริญชย์:
จงพากเพียร ฝึกฝน  ด้วยตนเถิด
จึงล้ำเลิศ ทางกลอน อักษรศิลป์
จงสืบเสาะ   วิชา  เป็นอาจิณ
จึงโบยบิน มองทาง เห็นกว้างไกล ฯ
                   
                       อริญชย์
                   ๑๘/๙/๒๕๕๕




 emo_107 emo_60 emo_107

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว