อำนาจ ผลประโยชน์ ธรรม
กลอน ชุมชนชาวกวี บ้านกลอนไทย
18 ธันวาคม 2017, 02:31:am *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Like เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 2 3 [4]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: อำนาจ ผลประโยชน์ ธรรม  (อ่าน 57414 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
19 กันยายน 2015, 09:21:pm
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #60 เมื่อ: 19 กันยายน 2015, 09:21:pm »


มือถือสากปากคาบคัมภีร์แผ่น
จากเมืองแมนองอาจมาดแร้งเหยี่ยว
เสื้อนอกหลวมสวมใส่ในซีดเซียว
ท้องแห้งเหี่ยวเกี่ยวเกาะเสาะหากิน

เดินกรุ่มกริ่มยิ้มใสนัยน์ตาหวาน
เคาะเข้าบ้านทำทดีตีปีกผิน
เอ่ยทักทายปรายไปให้ยลยิน
หวังถวิลชีวิตอิสรา

ไร้กฎกูขู่เข็ญเกณฑ์บังคับ
ตามจ้องจับอู้เอิ้นเดินก้าวขา
ร่วมรู้คิดกิจกรรมกลุ่มนำพา
ระลึกหาความหลังจมฝังใจ

หยุดจาบจ้วงล่วงล้ำด้วยอำนาจ
ยื่นคำขาดปรารถนางดปราศรัย
แม้นขัดขืนฝืนร่างแล้วอย่างไร
จ้าวโลกใหญ่ได้ทีปรี่แทรกแซง

ยุให้รำตำให้รั่วจั่วขุมทรัพย์
กอบโกยกลับละเกลือเหลือเศษแบ่ง
ไว้ทาลิ้นกินกากซากบูดแกง
ผอมย่องแย่งก้นปอดยอดพุงโร

หากฮึกเหิมเสริมทัพสับแยกด้าว
เขตหมีขาวมังกรบินอินทรีโผ
อย่าหลงเล่ห์เพทุบายขายชั่วโชว์
หลุมเล็กโตประลัยไฟสงคราม

รพีกาญจน์


แค่นี้ครับ หยุดละครับ ขอโทษครับ

 ขอโทษคร๊าบบ

ยกนิ้วให้ ... โดย : ย.ยักษ์เยอะแยะ, D, พี.พูนสุข, ชลนา ทิชากร, เนิน จำราย, --ณัชชา--, Thammada, ณดาอินทร์, บ้านกลอนไทย, (ฟ้า) มารสุรา

ข้อความนี้ มี 10 สมาชิก มาชื่นชม
หลักการแนะนำ,วิจารณ์บทกลอนของท่านอื่น
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19 กันยายน 2015, 09:42:pm โดย รพีกาญจน์ » บันทึกการเข้า

09 ตุลาคม 2015, 08:42:pm
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #61 เมื่อ: 09 ตุลาคม 2015, 08:42:pm »


เสียใจ...ลบล้างได้หรือ?

ก็เห็นเห็นเป็นป่าภูผาหิน
ล้วนสากดินแน่นแข็งสีแดงขาว
สูงโล่งโล้นราบเตียนเวียนเหยียดยาว
แสงวับวาวสะท้อนร้อนตะวัน

หาต้นไม้ใบบังหยุดหวังเถิด
แม้น้ำเปิดปากอ้าท่าสักขัน
เหงื่อหยาดหยดรดตัวทั่วแสบคัน
พายุปั่นฝุ่นฟุ้งคลุ้งมืดดำ

หอบเอาทรายย้ายยับกองทับถม
แรงคลื่นลมเมฆบนฝนกระหน่ำ
ห่าลูกเห็บเหน็บหนาวพราวโพลนพรำ
จากนั้นน้ำซึมหายหาไม่มี

มันคือถิ่นที่อยู่ผู้ยากไร้
เคยประสบเภทภัยขับไล่หนี
ถูกกล่าวโทษโฉดร้ายหมายย่ำยี
จู่โจมตีสิ้นงามความเป็นคน

อุตส่าห์ปักหลักรากบากบั่นสู้
เพียรกอบกู้ศักดิ์ศรีพลีอีกหน
ชนะสิ่งแวดล้อมห่อห้อมตน
จึงผ่านพ้นข้นเข็ญเย็นทุกยาม

ก็เห็นเห็นเป็นเมืองรุ่งเรืองยิ่ง
เผยเท็จจริงงุนงงตรงกันข้าม
เพียงพิพัฒน์วัตถุจุวางวาม
ผิดข้อห้ามฆ่าเข่นมิเว้นใคร

รพีกาญจน์

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11 ตุลาคม 2015, 06:14:am โดย รพีกาญจน์ »

ยกนิ้วให้ ... โดย : ย.ยักษ์เยอะแยะ, ชลนา ทิชากร, D, ไพร พนาวัลย์, เนิน จำราย, --ณัชชา--, ณดาอินทร์, Thammada, บ้านกลอนไทย, (ฟ้า) มารสุรา

ข้อความนี้ มี 10 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

20 พฤศจิกายน 2015, 09:53:pm
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #62 เมื่อ: 20 พฤศจิกายน 2015, 09:53:pm »


ใช่ญาติโกโหติกาข้าสักหน่อย
ก็ยังพลอยเป็นทุกข์ขลุกกับเขา
ใช่อยู่ยินกินกำข้าวน้ำเนา
ก็ยังเฝ้าห่วงหาชายตาแล

สั่นงันงกหกล้มนอนจมไข้
นำพาไปโรงหมอรอพันแผล
ฤาละเลยเฉยนิ่งทิ้งเชือนแช
โดนรังแกระรานช่วยต้านตี

ยืมเศษตังค์ครั้งสิบร้อยหยิบยื่น
ชดใช้คืนครบบ้างลืมช่างศรี
ขอเก็บผักหักไม้ให้ทั้งปี
ตักตวงฟรีต้มแกงปันแลงงาย

เตี่ยวผืนหนาผ้าเหลือเสื้อยาวสั้น
สวมซ้อนกันหนาวทนฝนลงสาย
มอบมุ้งหมอนนอนฝันกันยุงลาย
ร้อนสบายแบฟากฟื้นตากลม

บ้านไม่ต้องเช่าข้าวไม่ต้องซื้อ
เรียนหนังสือเท่าทันชั้นประถม
ได้สืบเสร็จเทศกาลสานนิยม
สุขเสพสมลูกหลานเต็มบ้านเมือง

นับถ้วนทั่วตัวนายนางหลายแสน
ยังแห่แหนเดินหน้ามาต่อเนื่อง
ม้าอารีรับไว้ไร้ขัดเคือง
แส่สร้างเรื่องยันเตหยุดเทวา

รพีกาญจน์

ยกนิ้วให้ ... โดย : แสนเมือง, D, ไพร พนาวัลย์, เนิน จำราย, สุวรรณ, --ณัชชา--, ณดาอินทร์, ย.ยักษ์เยอะแยะ, ชลนา ทิชากร, Thammada, (ฟ้า) มารสุรา

ข้อความนี้ มี 11 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

15 ธันวาคม 2015, 07:33:pm
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #63 เมื่อ: 15 ธันวาคม 2015, 07:33:pm »


เซถลาร่วงผล็อยรอยกระสุน
นับรูพรุนตรงเหมาะเจาะเรือนร่าง
แว่วโอดโอยโหยหวนร้องครวญคราง
ไหลเป็นทางแดงฉานดานเลือดนอง

ลูกระเบิดบึ้มดังหลังปะทะ
หงายผงะกระเด็นเห็นลอยล่อง
ร่วงลงดินสิ้นตายซากก่ายกอง
ฉีกหน้าท้องย่อยยับแตกตับไต

เสียงเครื่องบินยินได้ก็ไกลแล้ว
เหล็กหล่นแผล็วปลดทิ้งยิงพิสัย
ภาพตึกลานบ้านช่องต้องบรรลัย
เพลิงโหมไหม้เถ้าถมจมธุลี

เดชศักดาอาวุธจุดสังหาร
ผลิตเพื่อผลาญผู้คนบนวิถี
สิ่งปลูกสร้างร้างไร้สัตว์ไม่มี
ปราศปรานีน้อยนิดกลางจิตตน

เที่ยวทะลุยุแยงตะแคงรั่ว
แบ่งค่ายขั้วด่าทอแสร้งส่อสน
ใช้กำลังคลั่งแค้นแผนแยบยล
สบเข้าปล้นแย่งยิงชิงธาตุธัญ

นับกี่ศพจบร่างใต้ทางเถื่อน
สำนึกเตือนถ้วนทั่วชั่วมหันต์
ร่ำรวยแท้แต่เราเศร้าจาบัลย์
เขาสุขสันต์สบายเพราะขายปืน

รพีกาญจน์

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16 ธันวาคม 2015, 12:33:pm โดย รพีกาญจน์ »

ยกนิ้วให้ ... โดย : ไพร พนาวัลย์, ย.ยักษ์เยอะแยะ, ชลนา ทิชากร, พี.พูนสุข, มนต์ เมืองชัยภูมิ, Thammada, ณดาอินทร์, ดารกะ, บ้านกลอนไทย, (ฟ้า) มารสุรา

ข้อความนี้ มี 10 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

31 ธันวาคม 2015, 02:18:pm
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #64 เมื่อ: 31 ธันวาคม 2015, 02:18:pm »


จะเม็ดงามเม็ดหักจักต้องเคี้ยว
กลืนประเดี๋ยวท้องรับไส้ซับย่อย
ถูกราคากว่าครึ่งหนึ่งอย่างน้อย
ก็อร่อยอิ่มคำต่ำต้นทุน

กับชั้นดีมีขายสบายซื้อ
กินครบมื้อสะดวกลวกทอดตุ๋น
สามสี่บาทต่อใบให้มากคุณ
ช่วยเจือจุนวันชื่นคืนคลายตรม

หรืองานบีบรีบเร่งเกรงชักช้า
กล้วยน้ำว้าทั้งหวีที่สุกบ่ม
เช้ากลางวันเย็นกินกลืนภิรมย์
หยุดหุงต้มแกงผัดประหยัดดี

เสื้อผ้ากองของโหลโชว์กาดมั่ว*
สองสามตัวร้อยเดียวเตี่ยวคละสี
ก้นตะเข็บเย็บซ้ำย้ำอีกที
ตลอดปีเหนียวนุ่มคุ้มบาททน

เบาแบหงายสายคีบนิ้วหนีบรัด
เกิบไม่กัดข้อเท้าเปล่าปลายส้น
ถูกสตังค์หนังบางยางรถยนต์
ท่องทุกหนเที่ยวไปไม่สึกเลย

อยู่อย่างเขียมเตรียมไว้ในปีวอก
ตื่นเช้าออกรับจ้างอย่าวางเฉย
ปล่อยเดือนปีเป็นนายหมายชมเชย
ร้องเอิงเอยกินเหล้าแน่เศร้านาน

รพีกาญจน์

กาดมั่ว* - ตลาดนัด

ยกนิ้วให้ ... โดย : แสนเมือง, แสนเมือง, สุวรรณ, ไพร พนาวัลย์, ย.ยักษ์เยอะแยะ, Thammada, ณดาอินทร์, พี.พูนสุข, ชลนา ทิชากร, ดารกะ, D, (ฟ้า) มารสุรา

ข้อความนี้ มี 12 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

16 มกราคม 2016, 09:01:pm
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #65 เมื่อ: 16 มกราคม 2016, 09:01:pm »


แลชำเลืองเบื้องบนกลาดกล่นฟ้า
เมฆทาบทาดำขลับสลับขาว
รอบหน้าหลังบังมิดปิดดวงดาว
ไร้แสงพราวราตรีที่คืบคลาน

เร่งระบายร่ายมนต์ปากพ่นเป่า
ผสมเทาป้ายปนเป็นหม่นด้าน
หรืออสูรเสพย์จัณฑ์อันตพาล
ขึงเมฆม่านหลายชั้นกั้นดวงเดือน

แลชำเลืองเบื้องล่างที่ราบลุ่ม
มืดปกคลุมแมกไม้ภูไพรเถื่อน
ไร้แสงสิ่งหิ่งห้อยลอยเยี่ยมเยือน
ตะวันเคลื่อนลงลับภาพจับจาง

เทียนสิ้นไขไส้หดมอดหมดแสง
เปลวไต้แดงชันหดมอดหมดสาง
ทั่วกระต๊อบรอบเถียงเบิ่งเบี่ยงบาง
เงาเลือนลางฉายทอดตลอดแนว

จะจีรังสังขารนานฟันฝ่า
ล่วงชราบั้นปลายหายใจแผ่ว
รั้งสุขสันต์พลันหนีไร้วี่แวว
หนาวนอนแซ่วร้อนซมจมจามไอ

แลชำเลืองเบื้องบนหวังค้นหา
ช่องมรรคาประตูอยู่หนไหน
คราละกายหมายสวรรค์สู่ครรไล
ตระเตรียมไว้ใกล้แล้ว...จวนใกล้แล้ว

รพีกาญจน์

ยกนิ้วให้ ... โดย : สุวรรณ, ย.ยักษ์เยอะแยะ, Thammada, Lจ้าVojกaoนบทนี้*, ณดาอินทร์, พี.พูนสุข, ชลนา ทิชากร, ดารกะ, D, (ฟ้า) มารสุรา

ข้อความนี้ มี 10 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

31 พฤษภาคม 2016, 02:25:pm
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #66 เมื่อ: 31 พฤษภาคม 2016, 02:25:pm »


ใช่เหาะเหินเดินดินกลางกลิ่นเน่า
เปลือยคู่เท้าย่ำโคลนกระโจนปลัก
หลงติดหล่มลงลึกกึกชะงัก
ออกแรงชักดึงตนพ้นตมไกล

ใช้สิ่งดีมีน้ำโลมชำระ
ขัดถูชะหมดจดผิวผดใส
ซับเช็ดแห้งแป้งพอกทั่วนอกใน
ล้วนละไมข้นขาวพร่างพราวตา

โลกธรรมนำเปรยเฉลยรู้
หนอนย่อมอยู่อาจมคนดมด่า
กลายเลื่อมรัก"จักจั่น"ลั่นพารา
กินน้ำค้างกลางป่าหน้าแล้งเยือน

จากจุดนิดติดใบไม้เน่าเหม็น
ไข่กลายเป็น"หิ่งห้อย"บินลอยเลื่อน
โรจน์วาววับขับแข่งล้อแสงเดือน
พึงตรึกเตือน"เกิดแจ้งจากมืดมน"

เมื่อโลภหมุนขุ่นดำถลำร่าง
ควรสะสางล้างอาบลบคราบหม่น
คลี่สะบัดปัดเสื้อทิ้งเจือปน
ก้าวผ่านพ้นเปื้อนเปรอะเลอะละออง

คำติฉินนินทาว่าเท่านั้น
หลอกหลอนกันสรรเสริญเยินยกย่อง
ละตำแหน่งแย่งยศหมดคะนอง
สู่ครรลองครองธรรมล้ำเลิศเอย

รพีกาญจน์

ยกนิ้วให้ ... โดย : ชลนา ทิชากร, D, (ฟ้า) มารสุรา, สุวรรณ, บ้านกลอนไทย

ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

30 สิงหาคม 2017, 09:29:am
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #67 เมื่อ: 30 สิงหาคม 2017, 09:29:am »


ฟันลงกุบหมุบหมับขยับเหงือก
กัดปล้องเปลือกเคี้ยวคาบดอาหาร
หลุดหลายซี่ดีบนล่างทนทาน
เหลือใช้การโยกคลอนบิ่นกร่อนบาง

ไหลลงลึกหยึกหยักกลืนชักช้า
อีกน้ำตาร่วงเล็ดเท่าเม็ดป้าง
แก้วส่องใสใยวุ้นคลุมขุ่นฟาง
ต้องแสงสางเจิดจ้าภาพพร่ามัว

ยกมือป้องลองหรี่ขยี้ชัด
แต่ติดขัดหูแปร่งตะแคงหัว
เสียงแหลมลิ่มทิ่มแทงทุ้มแล่งรัว
สระอัวอาไอคำใกล้เคียง

มักพลาดเพี้ยนเลียนมือช่วยสื่อสาน
โรคเบาหวานความดันไขมันเสี่ยง
ดูกงองับทับเส้นคอเอนเอียง
แข้งขาเดี้ยงปูดโปนร้าวโดนรุม

เพียรปลิดปลงทรงจำถูกทำร้าย
คำสั่งตายเดชบุญประคุณอุ้ม
หนึ่งในร้อยรอดนรกแผ่ปกคลุม
หายเดินดุ่มทุ่มเทชูเสรี

กระเถิบนิดบิดหลังปวดทั้งร่าง
ไร้ครวญครางอ้างหนักเพื่อศักดิ์ศรี
ยอมใช้กรรมในกรงกุมโดยดี
เขาคือวีรบุรุษแสนสุดงาม

รพีกาญจน์

ยกนิ้วให้ ... โดย : (ฟ้า) มารสุรา, สุวรรณ, รการตติ, ชลนา ทิชากร, บ้านกลอนไทย

ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

20 กันยายน 2017, 11:02:am
รพีกาญจน์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3473
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,648


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #68 เมื่อ: 20 กันยายน 2017, 11:02:am »


ผู้กำกับจับเข็นข้าเป็นเสือ
เสาะหาเหยื่อกระจ้อนยังอ่อนหัด
ออกจากถ้ำจ้ำโจมถาโถมฟัด
ตะครุบกัดเขี้ยวคมฝังจมคอ

ภู่กันกวาดวาดกายลวดลายสี
ซ้ำหลายทีลงลึกกันสึกหรอ
เติมหนวดเหน็บเล็บเชื่อมเลื่อมลออ
ฝึกหัวร่อฟึดฟาดตวาดดัง

แสร้งตลกยกซ้ายทักทายยิ้ม
กระแทกทิ่มแทงหน้าคราลับหลัง
เที่ยวเสริมสุขทุกสิ่งมาดจริงจัง
อวดบ้าคลั่งป้องกันอันตราย

ตีสนิทชิดซาบเอิบอาบหวาน
ของเหลือทานเสื่อมใช้ให้สหาย
แลกของสดคดหินเจาะดินทราย
สัญญาขายซื้อถูกผูกร้อยปี

หากแข็งขืนยื่นกฎปลดกลางหาว
ยึดแดนด้าวอ้างปราบกำราบผี
ประทับร่างสร้างองค์ทรงอัปรีย์
กดข่มขี่สูบเลือดฆ่าเชือดฟัน

ผู้กำกับจับเข็นข้าเป็นเสือ
จะแถกเถือเจอกร่างร่างหนาวสั่น
รอตั้งรับอับอายขู่รายวัน
หมูเขี้ยวตันแผลงฤทธิ์ขวิดเอาตาย

รพีกาญจน์

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20 กันยายน 2017, 11:21:am โดย รพีกาญจน์ »

ยกนิ้วให้ ... โดย : บ้านกลอนไทย, (ฟ้า) มารสุรา, คอนพูธน, ชลนา ทิชากร

ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

หน้า: 1 2 3 [4]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

คำคม    ทํานายฝัน    ดูดวง    กราฟชีวิต       กลอน วิธีลดน้ําหนัก ทำนายความฝัน คําคมโดนๆ

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s