เมื่อเสียงที่เราควรได้ฟัง...นั้นดัง...ไม่มากพอ
สิ่งที่ร้องขอ...จึงยัง...ไม่มองเห็น
เรียกร้องเหตุผล...จากคน...ใจเยือกเย็น
สิ่งที่ควรจะเป็น...กลับไม่เห็น...ใจจึงถูกบดบัง

เมื่อทั้งความรัก...และอากาศ...ก็ล้วนสำคัญ
ฉันจึงเก็บความเพ้อฝัน...ไว้ต่อเติมความคาดหวัง
ยังหายใจต่อ...หายใจเข้าออก..หลอกใจที่ผุพัง
มีชีวิตที่ผูกพัน...กับความสัมพันธ์...ที่ยังอยู่ในใจ