โคลงดั้น วิวิธมาลี

@ รักจริง จักเปี่ยมล้น......ให้อภัย
ผิดจึ่งละจดจำ......มากน้อย
ชั่ว ใช่ปล่อยปะไป......อาละวาด
คุม,แนะ,ตะล่อม,คล้อยโน้ม......สู่ธรรม

@ ลงทัณฑ์โทษใช่แก้......ปัญหา
สอนสั่ง”ปันรัก”นำ......ชั่วพ้น
“แบบอย่าง”ดุจดารา......กระจ่างจิต
พลาดผิดทุกข์ท้นแท้......เมตตา


ปรับใช้ รัสสระ(สระสั้น)
แทนคำ รูปเอก/คำตาย ใน
ตำแหน่งบังคับ (เอก ๗ โท ๔)


โคลงฉันท์ ดั้น วิวิธมาลี

@ รักจริง จักมิไร้......ให้อภัย
ผิด! ละ มิจดจำ.........สิน้อย
ชั่วใช่จะปล่อยไป.....พาลผลิ
คุม,แนะ,ตะล่อม,คล้อยโน้ม....มุธรรม

@ ลงทัณฑ์โทษมิแก้........ปัญหา
สอนสิ ”ปันรัก”นำ..............ละร้าย
“แบบอย่าง”ประดุจดารา....เตือนสติ
พลาด! ระทมทุกข์แท้........ลุปัน