Re: ซาบซึ้งตรึงตรา..อักษรารังสรรค์
ชุมชน บ้านกลอนไทย
19 กันยายน 2019, 03:25:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ซาบซึ้งตรึงตรา..อักษรารังสรรค์  (อ่าน 18850 ครั้ง)
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1268
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,088


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« เมื่อ: 23 พฤศจิกายน 2018, 12:05:PM »



     ๏ เสียงไห้ทุกราษฎร์ไห้             ทุกเรือน
อกแผ่นดินดูเหมือน                      จักขว้ำ
            บเห็นตะวันเดือน                         ดาวมืด  มัวนา
               แลแห่งใดเห็นน้ำ                           ย่อมน้ำตาคน ฯ

           ตบมือให้ ตบมือให้ ตบมือให้ ตบมือให้ ตบมือให้


เสน่ห์โคลง ๔
การซ้ำคำในบาทที่ ๔ 

เป็นเสน่ห์แรกที่จะกล่าวถึงในหัวข้อนี้
ดูจากวรรณคดียุคต่าง ๆ มีหลายเรื่องหลายบทที่มีการซ้ำคำ
กวีนิยมให้คำท้ายวรรคหน้าซ้ำกับคำที่ ๒ ของวรรคหลังในบาทที่ ๔
ขอยกตัวอย่างจากวรรณคดีเรื่อง ลิลิตพระลอ
เป็นลิลิตสุภาพเรื่องแรกของไทย และได้รับยกย่องว่า เป็นยอดของลิลิต
นับโคลงที่มีลักษณะเช่นนี้ ได้ ๑๕ บท
แต่ขอยกมาเพียง ๗ บทนะคะ

    ๏ ลูกรักแก้วแม่เอ้ย                 ปรานี  แม่รา
พระบาทบงกชศรี                       ใส่เกล้า
ฤๅบาปิ่นภูมี                               ทัดแม่  ใยพ่อ
ขอจูบบัวบาทเจ้า                        สั่งเจ้าจอมใจ ฯ

     ๏ เล็บมือนางนี้ดั่ง                  เล็บนาง  เรียมนา
ชมม่านนางหวังต่าง                   ม่านน้อง
ชมพูสไบบาง                             นุชคลี่  ลางฤๅ
งามป่านี้ไม้ปล้อง                       แปลกปล้องคอศรี ฯ

     ๏ แขกเต้าเต้นเต้าแขก           ขอรัก
เรียกพระผู้จอมจักร                    ปิ่นเกล้า
สัตวาส่งเสียงชัก                          เชิญราช แลพ่อ
คล้าคู่คลึงคล้าเคล้า                      ค่อยเคล้าคลอสมร ฯ

    ๏ นายแก้วทูลกล่าวแก้             ความฝัน
ฝันราชชูชมจันทร์                       แจ่มฟ้า
แขสองส่องแสงพรรณ                 ทั้งคู่  งามนา
พระจะสมน้องหน้า                     หนุ่มหน้าบัวสมร ฯ     

    ๏ สองนาฎพิศราชรื้อ              วางตา
จอมราชพิศพักตรา                     อ่อนไท้
บวางเนตรเลยนา                         บานร่อ  สองรา
สองนาฎไหว้แล้วไหว้                 เล่าไหว้บทมาลย์ ฯ

    ๏ บเริ่มเขาสี่ไส้                       ยังตาย
เผือเผ่ากษัตริย์ฤๅผาย                 จากไท้
รักตัวแต่กลัวอาย                        หฤโหด  พระเอย
รักราชตายด้วยได้                       อยู่ได้ฉันใด ฯ  


ยังมีต่อค่ะ  สาวน้อยหัวเราะ ยิ้มหน้าใส  หัวเราะยิ้มๆ

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :

รพีกาญจน์, สุวรรณ

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13 ธันวาคม 2018, 11:26:AM โดย พี.พูนสุข » บันทึกการเข้า

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s