พิมพ์หน้านี้ - ฐานันดรใจ....

ชุมชน บ้านกลอนไทย

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => กลอนเปล่า => ข้อความที่เริ่มโดย: jeedja ที่ 09 ตุลาคม 2020, 10:47:AM



หัวข้อ: ฐานันดรใจ....
เริ่มหัวข้อโดย: jeedja ที่ 09 ตุลาคม 2020, 10:47:AM
         อนิจจา..อกเอ๋ย..คนเคยรัก          ใยหาญหัก..ห่างไกล..ไม่ห่วงหา
เพียงพบพาน..แล้วพราก...เจ้าจากลา       เพียงเพราะว่า..ฐานันดรแห่งใจ
         อันตัวเรา..เป็นดังเช่นบุปผา       หมู่ภุมรา..ชมชื่นฝืนผลักไส
กลีบร่วงหล่น.ลงพื้นดาษดื่นไกล            ช้ำเกินใครจะถนอมให้ตรอมตรม....


หัวข้อ: Re: ฐานันดรใจ....
เริ่มหัวข้อโดย: เพรางาย ที่ 12 ตุลาคม 2020, 07:59:PM
         อนิจจา..อกเอ๋ย..คนเคยรัก          ใยหาญหัก..ห่างไกล..ไม่ห่วงหา
เพียงพบพาน..แล้วพราก...เจ้าจากลา       เพียงเพราะว่า..ฐานันดรแห่งใจ
         อันตัวเรา..เป็นดังเช่นบุปผา       หมู่ภุมรา..ชมชื่นฝืนผลักไส
กลีบร่วงหล่น.ลงพื้นดาษดื่นไกล            ช้ำเกินใครจะถนอมให้ตรอมตรม....

(https://www.bloggang.com/data/s/sevendaffodils/picture/1504234605.jpg)

พรมกลีบพร่างพื้นเกลื่อนทาง
น้ำค้างแต้มหยาดปาดรอยขม
หวานคำเจรจาหลงคารม
เหลือเพียงแผ่วลมบาดหัวใจ

ยามชิดชมย้ำพรูคำพรอด
อ้อมกอดอุ่นนักรักยิ่งใหญ่
ยามห่างทิ้งความยามร้างไกล
เราต่างกันเกินไป...ให้จบกัน

น่าขำพร่ำอ้างช่างคล่องแคล่ว
รักแล้วเท้าลบกลบรอยฝัน
มิใช่...ฐานันดร...ขวางทางสัมพันธ์
เป็นใจไม่คงมั่นเท่านั้นเอง




๑๒ ตุลาคม ๒๕๖๓ จันทร์
เพรางาย  มณีโชติ